Imam Ahmad : 25979

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْطَعَهُ أَرْضًا قَالَ فَأَرْسَلَ مَعِي مُعَاوِيَةَ أَنْ أَعْطِهَا إِيَّاهُ أَوْ قَالَ أَعْلِمْهَا إِيَّاهُ قَالَ فَقَالَ لِي مُعَاوِيَةُ أَرْدِفْنِي خَلْفَكَ فَقُلْتُ لَا تَكُونُ مِنْ أَرْدَافِ الْمُلُوكِ قَالَ فَقَالَ أَعْطِنِي نَعْلَكَ فَقُلْتُ انْتَعِلْ ظِلَّ النَّاقَةِ قَالَ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ مُعَاوِيَةُ أَتَيْتُهُ فَأَقْعَدَنِي مَعَهُ عَلَى السَّرِيرِ فَذَكَّرَنِي الْحَدِيثَ فَقَالَ سِمَاكٌ فَقَالَ وَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ حَمَلْتُهُ بَيْنَ يَدَيَّ

Al à contât [Hajjaj] al à dit, al à contât [Syu’bah] di [Simak bin Harb] di [‘Alqamah bin Wa’il] di [so pari], che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam i à dât tiere. Al dîs; ‘Dopo al mi à mandât cun Muawiyah par dâilu la tiere, o al à dit: ‘Contalu de tiere’. Wail al disè; “Muawiyah al mi à dit: ‘Cjapemi sù daûr di te,’ e o ai rispuindût: ‘No jessi un re che al è in schene’. Wail al disè; ‘Muawiyah al disè alore; ‘Dâmi i tois sandai,’ alore o ai rispuindût, ‘meti i sandai inte ombrene dal camêl.’ Wail al continuà: ‘Cuant che Muawiyah al fo nomenât calif, o jeri lât daûr di lui, daspò al mi à metût sù suntun divan cun lui. Po dopo al mi à ricuardât un hadith’. Simak al disè; — Alore al disè; “Pardabon, o vuei puartâlu denant di me”.