Imam Ahmad : 25868
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ سُلَيْمٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِيهَا فَيَقِيلُ عِنْدَهَا فَتَبْسُطُ لَهُ نِطَعًا فَيَقِيلُ عِنْدَهَا وَكَانَ كَثِيرَ الْعَرَقِ فَتَجْمَعُ عَرَقَهُ فَتَجْعَلُهُ فِي الطِّيبِ وَالْقَوَارِيرِ قَالَتْ وَكَانَ يُصَلِّي عَلَى الْخُمْرَةِ
Esan zigun ['Affan] esan zuen, esan zigun [Wuhaib] esan zuen, esan zigun [Ayyub] [Abu Qilabah] [Anas bin Malik] [Um Sulaim] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, bere etxea bisitatu zuela eta bertan siesta egiteko asmoa zuela. Umm Sulaimek alfonbra bat zabaldu zion gero, bertan lo egin zuen. Izerdi asko bota zuen, beraz, Umm Sulaim-ek botilatan bildu zuen lurrinerako». Umm Sulaimek esan zuen: "Gero otoitz egin zuen estera txiki batean".