Imam Ahmad : 25852

قَالَ فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَخْرُجَ قَالَتْ اجْلِسْ حَتَّى أُحَدِّثَكَ حَدِيثًا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا مِنْ الْأَيَّامِ فَصَلَّى صَلَاةَ الْهَاجِرَةِ ثُمَّ قَعَدَ فَفَزِعَ النَّاسُ فَقَالَ اجْلِسُوا أَيُّهَا النَّاسُ فَإِنِّي لَمْ أَقُمْ مَقَامِي هَذَا لِفَزَعٍ وَلَكِنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي خَبَرًا مَنَعَنِي الْقَيْلُولَةَ مِنْ الْفَرَحِ وَقُرَّةِ الْعَيْنِ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَنْشُرَ عَلَيْكُمْ فَرَحَ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَنِي أَنَّ رَهْطًا مِنْ بَنِي عَمِّهِ رَكِبُوا الْبَحْرَ فَأَصَابَتْهُمْ رِيحٌ عَاصِفٌ فَأَلْجَأَتْهُمْ الرِّيحُ إِلَى جَزِيرَةٍ لَا يَعْرِفُونَهَا فَقَعَدُوا فِي قُوَيْرِبٍ بِالسَّفِينَةِ حَتَّى خَرَجُوا إِلَى الْجَزِيرَةِ فَإِذَا هُمْ بِشَيْءٍ أَهْلَبَ كَثِيرِ الشَّعْرِ لَا يَدْرُونَ أَرَجُلٌ هُوَ أَوْ امْرَأَةٌ فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيْهِمْ السَّلَامَ قَالُوا أَلَا تُخْبِرُنَا قَالَ مَا أَنَا بِمُخْبِرِكُمْ وَلَا بِمُسْتَخْبِرِكُمْ وَلَكِنْ هَذَا الدَّيْرَ قَدْ رَهِقْتُمُوهُ فَفِيهِ مَنْ هُوَ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ أَنْ يُخْبِرَكُمْ وَيَسْتَخْبِرَكُمْ قَالَ قُلْنَا فَمَا أَنْتَ قَالَ أَنَا الْجَسَّاسَةُ فَانْطَلَقُوا حَتَّى أَتَوْا الدَّيْرَ فَإِذَا هُمْ بِرَجُلٍ مُوثَقٍ شَدِيدِ الْوَثَاقِ مُظْهِرٍ الْحُزْنَ كَثِيرِ التَّشَكِّي فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيْهِمْ فَقَالَ مِمَّنْ أَنْتُمْ قَالُوا مِنْ الْعَرَبِ قَالَ مَا فَعَلَتْ الْعَرَبُ أَخَرَجَ نَبِيُّهُمْ بَعْدُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَمَا فَعَلُوا قَالُوا خَيْرًا آمَنُوا بِهِ وَصَدَّقُوهُ قَالَ ذَلِكَ خَيْرٌ لَهُمْ وَكَانَ لَهُ عَدُوٌّ فَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَالَ فَالْعَرَبُ الْيَوْمَ إِلَهُهُمْ وَاحِدٌ وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ وَكَلِمَتُهُمْ وَاحِدَةٌ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ عَيْنُ زُغَرَ قَالُوا صَالِحَةٌ يَشْرَبُ مِنْهَا أَهْلُهَا لِشَفَتِهِمْ وَيَسْقُونَ مِنْهَا زَرْعَهُمْ قَالَ فَمَا فَعَلَ نَخْلٌ بَيْنَ عَمَّانَ وَبَيْسَانَ قَالُوا صَالِحٌ يُطْعِمُ جَنَاهُ كُلَّ عَامٍ قَالَ فَمَا فَعَلَتْ بُحَيْرَةُ الطَّبَرِيَّةِ قَالُوا مَلْأَى قَالَ فَزَفَرَ ثُمَّ زَفَرَ ثُمَّ زَفَرَ ثُمَّ حَلَفَ لَوْ خَرَجْتُ مِنْ مَكَانِي هَذَا مَا تَرَكْتُ أَرْضًا مِنْ أَرْضِ اللَّهِ إِلَّا وَطِئْتُهَا غَيْرَ طَيْبَةَ لَيْسَ لِي عَلَيْهَا سُلْطَانٌ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى هَذَا انْتَهَى فَرَحِي ثَلَاثَ مِرَارٍ إِنَّ طَيْبَةَ الْمَدِينَةَ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ حَرَمِي عَلَى الدَّجَّالِ أَنْ يَدْخُلَهَا ثُمَّ حَلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ مَا لَهَا طَرِيقٌ ضَيِّقٌ وَلَا وَاسِعٌ فِي سَهْلٍ وَلَا فِي جَبَلٍ إِلَّا عَلَيْهِ مَلَكٌ شَاهِرٌ بِالسَّيْفِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَا يَسْتَطِيعُ الدَّجَّالُ أَنْ يَدْخُلَهَا عَلَى أَهْلِهَا قَالَ عَامِرٌ فَلَقِيتُ الْمُحَرَّرَ بْنَ أَبِي هُرَيْرَةَ فَحَدَّثْتُهُ حَدِيثَ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي أَنَّهُ حَدَّثَنِي كَمَا حَدَّثَتْكَ فَاطِمَةُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ نَحْوَ الْمَشْرِقِ قَالَ ثُمَّ لَقِيتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ فَذَكَرْتُ لَهُ حَدِيثَ فَاطِمَةَ فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى عَائِشَةَ أَنَّهَا حَدَّثَتْنِي كَمَا حَدَّثَتْكَ فَاطِمَةُ غَيْرَ أَنَّهَا قَالَتْ الْحَرَمَانِ عَلَيْهِ حَرَامٌ مَكَّةُ وَالْمَدِينَةُ

(Mula pa rin sa parehong linya ng pagsasalaysay gaya ng naunang hadith), sinabi ni Abdullah - Nang gusto kong lumabas, sinabi niya; umupo kayo upang maikwento ko sa inyo ang isang hadith mula sa Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam- [Fatimah bin Qais] ay nagsabi, "Isang araw, lumabas ang Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam at isinagawa niya ang panalanging hajirah (unang pagkakataon) pagkatapos ay umupo siya, pagkatapos ay nagulat din ang mga tao, pagkatapos ay sinabi niya: "Umupo kayo, O mga tao, sa katunayan ay nakatayo ako sa aking lugar hindi upang sorpresahin kayo, ngunit sinalubong ako ni Tamim Ad Dari at sinabi sa akin na hindi ako maaaring mag-Qailulah (maidlip) dahil ito ay lubos na kaaya-aya at nakapapawi, kaya naman nais kong iparating sa inyo ang masayang balita ng inyong Propeta. Ikinuwento sa akin ni Tamim na isang grupo ng mga tao mula sa mga inapo ng kanyang tiyuhin ang naglayag sa dagat at tinamaan ng bagyo, na nagpatigil sa kanila sa isang isla na hindi pamilyar sa kanila, pagkatapos ay umupo sila sa isang bangka hanggang sa makarating sila sa isla, nang biglang may nakasalubong silang isang makluq na may napakagaspang na mukha at mahabang buhok kaya hindi niya matukoy kung siya ay lalaki o babae. Pagkatapos ay binati nila siya at sinagot niya ang pagbati, tinanong nila, 'Maaari mo ba kaming ikuwento?' Sumagot ang nilalang, 'Hindi ako ang nagkukuwento o ang humihingi sa iyo ng mga kuwento, ngunit pumunta ka sa lugar na ito ng pagsamba, na iyong nilapitan, doon ay may isang taong talagang naghihintay sa iyong balita, magkukuwento siya at hihingi sa iyo ng mga kuwento'. Pagkatapos ay tinanong nila, 'Kaya tinanong namin, 'Sino ka?' Sumagot siya, 'Ako si Jassasah'. Pagkatapos ay naglakad sila hanggang sa makarating sila sa isang lugar ng pagsamba, sa wakas ay natagpuan nila ang isang lalaki na nababalot ng mga kadena, mukhang malungkot at maraming reklamo. Pagkatapos ay binati nila siya, at sinagot niya ang kanilang mga pagbati. Pagkatapos ay tinanong niya, 'Sino ka?' ' Sumagot sila, 'Kami ay mga Arabo.' Muli siyang nagtanong, 'Hindi ba't pinalayas ng mga Arabo ang kanilang Propeta noong panahong iyon?' Sumagot sila, 'Oo,' tanong niya muli, 'Kung gayon, ano ang ginagawa ng mga Arabo?' Sumagot sila, 'Gumawa sila ng isang bagay na mabuti, naniwala rito, at pinagtibay ito.' Sabi niya, 'Mas mabuti ito para sa kanila, at mayroon siyang mga kaaway ngunit naipanalo siya ni Allah mula sa kanila.' Muli siyang nagtanong, 'Ibig sabihin ba nito na ang mga Arabo ngayon ay may iisang diyos, iisang relihiyon, at iisang pangungusap?' Sumagot sila, 'Oo.' Muli siyang nagtanong, 'Kung gayon, ano ang nangyari sa 'Ainu Zughar (ang pangalan ng bukal)?' Sumagot sila, 'May nangyaring mabuti, kumuha ang mga tao ng tubig mula rito upang inumin, at dinidiligan ang kanilang mga pananim mula rito,' pagkatapos ay muli siyang nagtanong, 'Kaya ano ang nangyari sa mga puno ng datiles na nasa pagitan ng Aman at Baisan?' Sumagot sila, 'May nangyaring mabuti, ang ani mula rito ay maaaring magbigay ng sapat na pagkain bawat taon,' tanong niya, 'Kung gayon, ano ang nangyari sa bangka ni Tabariyah?' ' Sumagot sila, 'Busog na." Sabi ni Tamim, 'Pagkatapos ay huminga nang palabas ang lalaki, pagkatapos ay muling huminga nang palabas at sumumpa, 'Kung aalis ako sa aking lugar, tiyak na wala akong matitira kahit isang lupa mula sa lupa ni Allah maliban sa, Thaibah (ang pangalan ng lungsod ng Medina), wala akong kapangyarihan dito." Sinabi ni Amir bin Syarahil, "Pagkatapos ay sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Hanggang dito natatapos ang aking kagalakan -tatlong beses-." Tunay nga, ang kabutihan ng Medina ay dahil ipinagbawal ng Allah na Makapangyarihan ang pagpasok dito sa Dajjal." Pagkatapos ay nanumpa ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah): "Sa ngalan ng Allah, maliban sa Kanya ay walang diyos na karapat-dapat sambahin, walang daan sa kapatagan o burol, makitid man o malapad, maliban na ito ay binabantayan ng mga anghel na may mga bunot na espada hanggang sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli, at ang Dajjal ay hindi makakapasok sa mga tao nito." Sinabi [ni Amir], "Pagkatapos ay nakilala ko [si Al Muharrar bin Abu Hurairah], pagkatapos ay isinalaysay ko sa kanya ang hadith ni Fatimah bint Qais hanggang sa sinabi niya, "Nagpapatotoo ako sa [aking ama] na isinalaysay niya sa akin ang isinalaysay sa iyo ni Fatimah, maliban na sinabi ng aking ama, "Ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah): "Siya (ang Dajjal) ay lilitaw mula sa silangan." Sinabi ni Amir, "Pagkatapos ay nakilala ko [si Al Qasim bin Muhammad] at isinalaysay ko sa kanya ang hadith ni Fatimah at sinabi niya, "Nagpapatotoo ako laban kay ['Aisha] na isinalaysay niya sa akin ang isinalaysay sa iyo ni Fatimah, maliban sa binanggit ni 'Aisha, "Dalawang sagradong lupain, ang Makkah at Madinah."