Imam Ahmad : 25824

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ أُمِّ رُومَانَ قَالَتْ بَيْنَا أَنَا عِنْدَ عَائِشَةَ إِذْ دَخَلَتْ عَلَيْنَا امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَتْ فَعَلَ اللَّهُ بِابْنِهَا وَفَعَلَ قَالَتْ عَائِشَةُ وَلِمَ قَالَتْ إِنَّهُ كَانَ فِيمَنْ حَدَّثَ الْحَدِيثَ قَالَتْ عَائِشَةُ وَأَيُّ حَدِيثٍ قَالَتْ كَذَا وَكَذَا قَالَتْ وَقَدْ بَلَغَ ذَاكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ وَبَلَغَ أَبَا بَكْرٍ قَالَتْ نَعَمْ قَالَتْ فَخَرَّتْ عَائِشَةُ مَغْشِيًّا عَلَيْهَا فَمَا أَفَاقَتْ إِلَّا وَعَلَيْهَا حُمَّى بِنَافِضٍ قَالَتْ فَقُمْتُ فَدَثَّرْتُهَا قَالَتْ وَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا شَأْنُ هَذِهِ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذَتْهَا حُمَّى بِنَافِضٍ قَالَ لَعَلَّهُ فِي حَدِيثٍ تُحُدِّثَ بِهِ قَالَتْ فَاسْتَوَتْ لَهُ عَائِشَةُ قَاعِدَةً فَقَالَتْ وَاللَّهِ لَئِنْ حَلَفْتُ لَكُمْ لَا تُصَدِّقُونِي وَلَئِنْ اعْتَذَرْتُ إِلَيْكُمْ لَا تَعْذِرُونِي فَمَثَلِي وَمَثَلُكُمْ كَمَثَلِ يَعْقُوبَ وَبَنِيهِ { وَاللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ } قَالَتْ وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ عُذْرَهَا فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ أَبُو بَكْرٍ فَدَخَلَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَنْزَلَ عُذْرَكِ قَالَتْ بِحَمْدِ اللَّهِ لَا بِحَمْدِكَ قَالَتْ قَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ تَقُولِينَ هَذَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ قَالَتْ فَكَانَ فِيمَنْ حَدَّثَ الْحَدِيثَ رَجُلٌ كَانَ يَعُولُهُ أَبُو بَكْرٍ فَحَلَفَ أَبُو بَكْرٍ أَنْ لَا يَصِلَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ } إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ أَبُو بَكْرٍ بَلَى فَوَصَلَهُ

Sinabi niya sa amin [Ali bin Ashim] na nagsabi, sinabi niya sa amin [Hushain] mula kay [Abu Wail] mula kay [Masruq] mula kay [Ummu Rumman] sinabi niya, "Nang ako ay nasa tabi ni 'Aisyah, biglang may lumapit sa amin na isang babaeng Ansar, sinabi niya na may ginawa si Allah sa kanyang anak. Nagtanong si 'Aishah, "Ano iyon?" Sumagot ang babae, "Tunay nga, isa siya sa mga nagsabi ng pangyayaring iyon (pekeng balita)." Nagtanong muli si 'Aisyah, "Ano ang nangyari?" Sumagot ang babae, "Ganito at ganito." "Pagkatapos ay tumayo ako at tinakpan siya. Pagkatapos ay pumasok ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at nagsabi: "Ano ang problema ng taong ito?" Sumagot si Umm Rumman, "O Sugo ng Allah, siya ay may lagnat at nanginginig ang kanyang katawan." Pagkatapos ay sinabi niya: "Marahil mula sa balitang kanyang sinabi." Pagkatapos ay pinaupo ni Umm Rumman si 'Aisyah hanggang sa sinabi ni 'Aisyah, "Sumpa man sa Allah, kung manumpa ako sa inyo, hindi kayo maniniwala sa akin, at kung hihingi ako sa inyo ng dahilan, hindi ninyo ako bibigyan ng dahilan. Ang halimbawa ko sa inyo ay katulad ng kuwento ni Ya'qub kasama ang kanyang mga anak nang sabihin niya: '(At si Allah lamang ang hinihingan ng Kanyang tulong sa inyong sinasabi)' (Qs. Yusuf: 18). Sinabi ni Umm Rumman, "Pagkatapos ay lumabas ang Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Pagkatapos noon, nagpadala si Allah ng paglilinis (depensa) kay Aisyah, pagkatapos ay bumalik si Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam kasama si Abu Bakr at pumasok, na nagsasabing: "O 'Aisyah, tunay na ipinadala ni Allah Azza wa Jalla ang iyong dahilan." Sumagot si Aisyah, "Sa pamamagitan ng pagpupuri kay Allah, hindi sa pagpupuri sa iyo." Sinabi ni Umm Rumman, "Pagkatapos ay sinabi ni Abu Bakr kay Aisyah, "Sasabihin mo ba ang ganito kay Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam?" Sumagot si Aisyah, "Oo." At kabilang sa mga nagkalat ng pangyayari ay isang taong madalas tulungan ni Abu Bakr, kaya't nanumpa si Abu Bakr na hindi na siya tutulungan muli. Kaya ipinahayag ni Allah Azza Wa Jalla ang talata: '(At huwag manumpa ang mga may kalamangan at kaluwagan sa inyo na (hindi) sila magbibigay (ng tulong) sa kanyang mga kamag-anak...)' (Qs. An Nuur: 22) hanggang sa katapusan ng talata. Kaya't sinabi ni Abu Bakr, "Siyempre."