Wanita bepergian diizinkan dalam tandu

Imam Ahmad : 25727

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ وَرَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ مَوْلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهَا قَالَتْ أَيْ بُنَيَّ هَلْ غَابَ الْقَمَرُ لَيْلَةَ جَمْعٍ قُلْتُ لَا ثُمَّ قَالَتْ أَيْ بُنَيَّ هَلْ غَابَ الْقَمَرُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَتْ فَارْتَحِلُوا فَارْتَحَلْنَا ثُمَّ مَضَيْنَا حَتَّى رَمَتْ الْجَمْرَةَ ثُمَّ رَجَعَتْ فَصَلَّتْ الصُّبْحَ فِي مَنْزِلِهَا فَقُلْتُ لَهَا لَقَدْ غَلَّسْنَا قَالَ رَوْحٌ أَيْ هَنْتَاهُ قَالَتْ كَلَّا يَا بُنَيَّ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَذِنَ لِلظُّعُنِ

আমাক কৈছে [মুহম্মদ বিন বকৰ] কৈছে, আমাক [ইবনে জুৰাইজে] কৈছে, আৰু [ৰৌহে] কৈছে, আমাক কৈছে [ইবনে জুৰাইজে] কৈছে, মোক [মনছুৰ বিন আব্দুৰহমান] [শ্বাফিয়াহ বিন্ত ছায়াইবা]ৰ পৰা কৈছে -তেওঁ তেওঁৰ মাতৃ- [আছমা’ বিন্ত আবু বকৰ]ৰ পৰা তেওঁ কৈছিল, ‘আমি কৰিবলৈ ওলাই আহিছো ইহৰাম, তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘যি কোনোৱে কুৰবানী পশু আনে, তেওঁ সেইটো সম্পূৰ্ণ কৰক -ৰৌহে ক’লে-, তেওঁ নিজৰ ইহৰাম পালন কৰক, আৰু যাৰ হাতত কুৰবানী পশু নাই, তেওঁ তাহাল্লুল হওক’। আছমাই ক’লে, ‘আৰু মোৰ বলিদানৰ জন্তু নাই, গতিকে মই গ্ৰহণ কৰিম’। ইফালে তাইৰ স্বামী জুবাইৰৰ বলিৰ পশু আছিল, গতিকে তেওঁ নামাজ নিদিলে। আছমা’ ক’লে, ‘তাৰ পিছত মই কাপোৰ পিন্ধি তাহালুল কৰিলোঁ, তাৰ পিছত জুবাইৰৰ ওচৰলৈ গ’লোঁ, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে, ‘মোৰ পৰা আঁতৰি যা’। আছমা’ ক’লে, ‘গতিকে মই ক’লোঁ, ‘মই তোমাৰ ওপৰত জপিয়াই পৰাৰ বাবে তুমি চিন্তিত নেকি!’