Imam Ahmad : 25372
حَدَّثَنَا شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي سَهْلٍ عَنْ مُسَّةَ الْأَزْدِيَّةِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَتْ النُّفَسَاءُ تَجْلِسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا وَكُنَّا نَطْلِي وُجُوهَنَا بِالْوَرْسِ مِنْ الْكَلَفِ
Esan digu [Syuja' bin Al Walid] [Ali bin Abdul A'la] [Abu Sahl]-tik [Mussah Al Azdiyah]-tik [Ummu Salamah, sallallaahu'alaihi wa sallam Profetaren emaztea] esan du; 'Profetaren sallallaahu'alaihi wa sallam-en garaian, erditzea zen jendea berrogei egunez eseri zen -ez zuten otoitz egiten-, eta aurpegia hennaz margotu genuen kolore gorrixkatik -gure aurpegietan zegoen-'.