Imam Ahmad : 25350
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ يَعْنِي زُهَيْرَ بْنَ مُعَاوِيَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي سَهْلٍ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ مُسَّةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ كَانَتْ النُّفَسَاءُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ بَعْدَ نِفَاسِهَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً شَكَّ أَبُو خَيْثَمَةَ وَكُنَّا نَطْلِي عَلَى وُجُوهِنَا الْوَرْسَ مِنْ الْكَلَفِ
Esan zigun [Abu An Nadhr] esan zuen; esan digu [Abu Khaitsamah, hots, Zuhair bin Muawiyah] [Ali bin Abdul A'la] [Abu Sahl], Basrah-ko bizilagun batek [Mussah] [Ummu Salamah]-tik esan zuen; 'Profetaren sallaahu'alaihi wa sallam-en garaian, erditu ondoren erditze ostekoa zen jendea -ez zuten otoitz egiten- berrogei egun edo berrogei gauez -Abu Khaitsamah-k zalantzan jarri zuen- eta gure aurpegia landare sanoarekin -pacar- margotu genuen aurpegiko kolore beltza zela eta'.