Imam Ahmad : 25329
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَوْفٌ عَنْ أَبِي الْمُعَدِّلِ عَطِيَّةَ الطُّفَاوِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ حَدَّثَتْهُ قَالَتْ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي يَوْمًا إِذْ قَالَتْ الْخَادِمُ إِنَّ عَلِيًّا وَفَاطِمَةَ بِالسُّدَّةِ قَالَتْ فَقَالَ لِي قُومِي فَتَنَحَّيْ لِي عَنْ أَهْلِ بَيْتِي قَالَتْ فَقُمْتُ فَتَنَحَّيْتُ فِي الْبَيْتِ قَرِيبًا فَدَخَلَ عَلِيٌّ وَفَاطِمَةُ وَمَعَهُمَا الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ وَهُمَا صَبِيَّانِ صَغِيرَانِ فَأَخَذَ الصَّبِيَّيْنِ فَوَضَعَهُمَا فِي حِجْرِهِ فَقَبَّلَهُمَا قَالَ وَاعْتَنَقَ عَلِيًّا بِإِحْدَى يَدَيْهِ وَفَاطِمَةَ بِالْيَدِ الْأُخْرَى فَقَبَّلَ فَاطِمَةَ وَقَبَّلَ عَلِيًّا فَأَغْدَفَ عَلَيْهِمْ خَمِيصَةً سَوْدَاءَ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِلَيْكَ لَا إِلَى النَّارِ أَنَا وَأَهْلُ بَيْتِي قَالَتْ فَقُلْتُ وَأَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ وَأَنْتِ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] esan zuen; esan digu [Auf] [Abu Al Adl Athiyah Aththafawi] [bere aita] [Ummu Salamah] behin esan ziona, esan zuen; 'Egun batean Rasulullah shallahu'alaihi wa sallam nire etxean zegoenean, zerbitzari bat zegoen esan zuen; "Izan ere, Ali eta Fatima beren eserlekuetan zeuden". Esan zuen; esan zidan: 'Altxa zaitez nire alde eta egon zaitez pixka bat nire familiatik'. Esan zuen; «Altxatu eta pixka bat urrundu nintzen etxean, gero Ali eta Fatima sartu ziren Hasan eta Husainekin batera, biak oraindik txikiak ziren garai hartan. Ondoren, bi umeak hartu eta magalean jarri zituen». Esan zuen; «Orduan beso batekin Ali besarkatu zuen eta bestearekin Fatima. Orduan Fatimari eta Aliri musu eman zien, gero bere bata beltza estali zien otoitzean: ALLAHUMMA ILAIKA LA ILAN NAARI ANA WA AHLU BAITI -O Allah, Zugana goaz, ez pikutara, nire familia eta ni buru-'. Esan zuen; 'O Allahren mezularia! Niri zer?». erantzun zion: «Zu ere sartuta zaude».