Imam Ahmad : 25301
حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لِي مِنْ أَجْرٍ فِي بَنِي أَبِي سَلَمَةَ أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْهِمْ وَلَسْتُ بِتَارِكَتِهِمْ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا إِنَّمَا هُمْ بَنِيَّ قَالَ نَعَمْ فِيهِمْ أَجْرٌ مَا أَنْفَقْتِ عَلَيْهِمْ
Esan zigun [Abu Usamah], esan zuen; esan digu [Hisham] [Bere aita]tik [Zainab, Abu Salamah-ren alaba] [Umm Salamah]-tik esan zuen; esan nuen; 'O Allahren mezularia! Sariren bat lortuko al dut Bani Abu Salamah-i dohaintza egiten badiot, eta ez naiz egoera horretan uztea jasan dezakeen norbait, eta honela. Gainera, nire herria dira'. Esan zuen: "Bai, saria jasoko duzu ematen diezunagatik".