Imam Ahmad : 25219
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ وَحَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ وَكَانَتْ سَاعَةٌ لَا يَدْخُلُ عَلَيْهِ فِيهَا أَحَدٌ أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيُنَادِي الْمُنَادِي بِالصَّلَاةِ قَالَ أَيُّوبُ أُرَاهُ قَالَ خَفِيفَتَيْنِ
Esan digu [Ismail bin Ibrahim] esan; esan digu [Ayyub]-tik [Nafi'-tik [Ibn Umar]-etik esan zuen; [Hafshah]-ek esan zidan: 'Bazen garai bat norbaitek ezin izan zuen ezagutu, egunsentian bi rak'ah otoitz egiten ari zelako, sallaallahu 'alaihi wa sallam Profeta esan nahi zuen, eta muezzin batek otoitzerako deia egiten zuen otoitzerako'. Ayyub kontatu zuen; «Bi rak'ah arin kontatu ditudala uste dut».