Imam Ahmad : 25161

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْ لَمَّا قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَايَا بَنِي الْمُصْطَلِقِ وَقَعَتْ جُوَيْرِيَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ فِي السَّهْمِ لِثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شِمَاسٍ أَوْ لِابْنِ عَمٍّ لَهُ وَكَاتَبَتْهُ عَلَى نَفْسِهَا وَكَانَتْ امْرَأَةً حُلْوَةً مُلَاحَةً لَا يَرَاهَا أَحَدٌ إِلَّا أَخَذَتْ بِنَفْسِهِ فَأَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسْتَعِينُهُ فِي كِتَابَتِهَا قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُهَا عَلَى بَابِ حُجْرَتِي فَكَرِهْتُهَا وَعَرَفْتُ أَنَّهُ سَيَرَى مِنْهَا مَا رَأَيْتُ فَدَخَلَتْ عَلَيْهِ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا جُوَيْرِيَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ بْنِ أَبِي ضِرَارٍ سَيِّدِ قَوْمِهِ وَقَدْ أَصَابَنِي مِنْ الْبَلَاءِ مَا لَمْ يَخْفَ عَلَيْكَ فَوَقَعْتُ فِي السَّهْمِ لِثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ الشَّمَّاسِ أَوْ لِابْنِ عَمٍّ لَهُ فَكَاتَبْتُهُ عَلَى نَفْسِي فَجِئْتُكَ أَسْتَعِينُكَ عَلَى كِتَابَتِي قَالَ فَهَلْ لَكِ فِي خَيْرٍ مِنْ ذَلِكَ قَالَتْ وَمَا هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَقْضِي كِتَابَتَكِ وَأَتَزَوَّجُكِ قَالَتْ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قَدْ فَعَلْتُ قَالَتْ وَخَرَجَ الْخَبَرُ إِلَى النَّاسِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَزَوَّجَ جُوَيْرِيَةَ بِنْتَ الْحَارِثِ فَقَالَ النَّاسُ أَصْهَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلُوا مَا بِأَيْدِيهِمْ قَالَتْ فَلَقَدْ أَعْتَقَ بِتَزْوِيجِهِ إِيَّاهَا مِائَةَ أَهْلِ بَيْتٍ مِنْ بَنِي الْمُصْطَلِقِ فَمَا أَعْلَمُ امْرَأَةً كَانَتْ أَعْظَمَ بَرَكَةً عَلَى قَوْمِهَا مِنْهَا

اسان کي يعقوب چيو آهي؛ اسان کي [منهنجي پيءُ] کان [ابن اسحاق] ٻڌايو آهي؛ مون کي [محمد بن جعفر بن الزبير] کان [عروه بن الزبير] کان [عيسيه، ام المومنين] ٻڌايو آهي ته؛ 'جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم بني مصطلق جي قيدين کي ورهايو، ته جويريه بنت حارث ثابت بن قيس بن صياماس يا سندس چاچي جي پٽ جي حوالي ٿي وئي. مان پنهنجي رب کان معافي وٺڻ چاهيان ٿي ته مون کي آزاد ڪري. جويريه هڪ پياري ۽ خوبصورت عورت آهي، جيڪو به ان کي ڏسندو اهو دلچسپي نه رکندو. پوءِ هو رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ ويو ۽ سندس حالت بابت مدد گهري. عائشه چيو؛ 'الله جو قسم، مون هن کي پنهنجي ڪمري جي دروازي کان سواءِ نه ڏٺو پر مون کي هن کان نفرت هئي، ۽ مون کي خبر هئي ته هو هن کي منهنجي اميد مطابق ڏسندو. پوءِ هو هن سان مليو، هن چيو؛' 'يا رسول الله! مان جويريه بنت حارث بن ابي دلير آهيان، ان جي قوم جي هڪ اعليٰ عهديدار، مون کي هڪ آزمائش ۾ مبتلا ڪيو ويو جيڪو توهان ضرور ڄاڻو ٿا، مان ثابت بن قيس بن صيمس يا ان جي چاچي جي پٽ جي قيدي بڻجي وئي هيس. پوءِ مون پاڻ کي آزاد ڪيو ۽ مان توهان وٽ آئي ته جيئن توهان منهنجي فديه ۾ مدد ڪريو'. هن پڇيو؛ 'ڇا توهان ان کان بهتر ڪجهه چاهيو ٿا؟' هن جواب ڏنو؛ 'اهو ڇا آهي، اي الله جا رسول؟' هن چيو؛ 'مان توهان جو معاملو طئي ڪريان ٿي ۽ مان توهان سان شادي ڪندس،' هن جواب ڏنو؛ 'ها، الله جا رسول'. هن چيو؛ 'مون اهو ڪيو آهي،' عائشه چيو؛ 'ماڻهن ۾ خبر پکڙجي وئي ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جويريه بنت حارث سان شادي ڪئي آهي، ماڻهن چيو؛ 'رسول الله صلي الله عليه وسلم جي مائٽن جيڪو انهن وٽ هو اهو موڪليو'. هن چيو؛ 'هن پنهنجي شادي جي ڪري بني مصطلق مان پنهنجي خاندان جا هڪ سو ماڻهو آزاد ڪيا آهن.' مون کي ڪا اهڙي عورت نه ٿي معلوم جيڪا پنهنجي قوم لاءِ هن کان وڌيڪ برڪت واري هجي.