Imam Ahmad : 25125

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَتَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو وَكَانَتْ تَحْتَ أَبِي حُذَيْفَةَ بْنِ عُتْبَةَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّ سَالِمًا مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَإِنَّا فُضُلٌ وَإِنَّا كُنَّا نَرَاهُ وَلَدًا وَكَانَ أَبُو حُذَيْفَةَ تَبَنَّاهُ كَمَا تَبَنَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ { ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ } فَأَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ذَلِكَ أَنْ تُرْضِعَ سَالِمًا فَأَرْضَعَتْهُ خَمْسَ رَضَعَاتٍ وَكَانَ بِمَنْزِلَةِ وَلَدِهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ فَبِذَلِكَ كَانَتْ عَائِشَةُ تَأْمُرُ أَخَوَاتِهَا وَبَنَاتِ أَخَوَاتِهَا أَنْ يُرْضِعْنَ مَنْ أَحَبَّتْ عَائِشَةُ أَنْ يَرَاهَا وَيَدْخُلَ عَلَيْهَا وَإِنْ كَانَ كَبِيرًا خَمْسَ رَضَعَاتٍ ثُمَّ يَدْخُلُ عَلَيْهَا وَأَبَتْ أُمُّ سَلَمَةَ وَسَائِرُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُدْخِلْنَ عَلَيْهِنَّ بِتِلْكَ الرَّضَاعَةِ أَحَدًا مِنْ النَّاسِ حَتَّى يَرْضَعَ فِي الْمَهْدِ وَقُلْنَ لِعَائِشَةَ وَاللَّهِ مَا نَدْرِي لَعَلَّهَا كَانَتْ رُخْصَةً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِسَالِمٍ مِنْ دُونِ النَّاسِ

Al à contât [Yaqub] al à contât [mi fradi, Ibn Shihab] di [sô oncul] al à dit; al à ripuartât a me [Urwah bin Az Zubair] di [Aisyah] al à dit; Sahlah bint Suhail bin Amru, la femine di Abu Hudzaifah bin Utbah, e rivà al Rasulullah e e disè; “Di fat, Salim, il sclâf di Abu Hudzaifah, al nus à cjatâts une volte cuant che o jerin in grant bisugne. O vin imparât che al jere ancjemò un frut e che al jere il sclâf di Abu Hudzaifah. Al lu cressè come un fi, come che il Profete al à cressût Zaid come un fi. Alore Allah al à palesât -verset-; Cjamâju cui nons dai lôr paris parcè che chest al è plui just denant di Allah. In chel timp, il Rasulullah al ordenà di dâ il lat a Salim. Jê e lu à ancje dât al seno cinc voltis cussì che al deventà il so frut al seno. Cun chest, Aisyah e ordenà ai siei fradis e nevis di dâ il lat aes personis che e amave. Aisyah e pensave che cun cinc mangjativis e podeve ancjemò cjatal ancje se lui al jere plui grant, cussì lu cjatà. Intant, Umm Salamah e lis altris feminis dal Profete sallaallahu 'alaihi wa sallam a si son refudadis di permeti a un dai umans di cjatâju fintant che no lu à dât al seno cuant che al jere piçul. A disèrin a Aisha; ‘Par Allah, no lu savìn, ma al è sigûr un supuart dal Messazîr di Allah a Salim e no a nissun altri’.