Imam Ahmad : 25076
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ سُفْيَانَ يَعْنِي ابْنَ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ مُعْتَكِفًا فِي الْمَسْجِدِ لَا يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلَّا لِحَاجَةٍ قَالَتْ فَغَسَلْتُ رَأْسَهُ وَإِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَهُ الْعَتَبَةَ
Esan digu [Muhammad bin Yazid] [Sufyan, hots Ibn Husain] [Azzuhri] [Urwah] [Aisyah]-tik [Aisyah]-tik esan du; 'Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam' meskitan 'tikaf egin zuenean, ez zen inoiz etxean sartu beharrik ez bazegoen'. Esan zuen; 'Behin burua garbitu nion, eta nire eta haren artean ate bat zegoen'.