Doa Nabi saat wabah melanda Madinah: ALLAHUMMA HABBIB ILAINAA ALMADINAH KAMAA HABBABTA ILAINAA MAKKATA…

Imam Ahmad : 25040

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَهِيَ وَبِيئَةٌ ذُكِرَ أَنَّ الْحُمَّى صَرَعَتْهُمْ فَمَرِضَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ كُلُّ امْرِئٍ مُصَبَّحٌ فِي أَهْلِهِ وَالْمَوْتُ أَدْنَى مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِ قَالَتْ وَكَانَ بِلَالٌ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ أَلَا لَيْتَ شِعْرِي هَلْ أَبِيتَنَّ لَيْلَةً بِوَادٍ وَحَوْلِي إِذْخِرٌ وَجَلِيلُ وَهَلْ أَرِدْنَ يَوْمًا مِيَاهَ مِجَنَّةٍ وَهَلْ يَبْدُوَنْ لِي شَامَةٌ وَطَفِيلُ اللَّهُمَّ الْعَنْ عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَشَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كَمَا أَخْرَجُونَا مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَقُوا قَالَ اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْمَدِينَةَ كَحُبِّنَا مَكَّةَ أَوْ أَشَدَّ اللَّهُمَّ صَحِّحْهَا وَبَارِكْ لَنَا فِي صَاعِهَا وَمُدِّهَا وَانْقُلْ حُمَّاهَا إِلَى الْجُحْفَةِ قَالَ فَكَانَ الْمَوْلُودُ يُولَدُ بِالْجُحْفَةِ فَمَا يَبْلُغُ الْحُلُمَ حَتَّى تَصْرَعَهُ الْحُمَّى حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وُعِكَ أَبُو بَكْرٍ وَبِلَالٌ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ يَعْنِي حَدِيثَ حَمَّادٍ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ الْمَوْلُودِ

Isinalaysay sa amin [ni Yunus] [Hammad, i.e. Ibn Zaid] mula kay [Hisham bin Urwah] mula sa [kanyang ama] mula kay [Aisha] na nagsabi: "Nang ang Sugo ng Allah (kapayapaan at mga pagpapala ng Allah ay mapasakanya) ay dumating sa Medina - ang Medina noong panahong iyon ay isang rehiyon na puno ng mga epidemya - sinabihan siya na may lagnat na nakaapekto sa kanila, hanggang sa punto na si Abu Bakr mismo ay nagkaroon ng lagnat. Sinabi niya: "Ang bawat tao ay may pananagutan sa kanyang pamilya at ang kamatayan ay mas malapit sa kanya kaysa sa bigat ng kanyang mga sandalyas." Sinabi ni Aisha: "Nang magkaroon ng lagnat si Bilal, sinabi niya: "Napakaganda ng aking tula, kailangan ko bang magpalipas ng gabi sa isang lambak habang sa paligid ko ay may mga Idzkhir at mga mararangal na tao. Gusto ba nila ng masaganang tubig. Nakikita ko ba ang lupain ng Sham at Bundok Thafil? O Allah, sumpain mo si Utbah bin Rabi'ah, Syaibah bin Rabi'ah, at Umayah bin Khalaf, habang inilalabas nila kami sa Mecca." Nang makita ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wa sallam ang kanilang nararanasan, siya ay nanalangin: "O Allah, gawin Mo pong mahalin namin ang lungsod ng Medina gaya ng pagmamahal namin sa Makkah o higit pa riyan. O Allah, ayusin Mo po ito, pagpalain Mo po ang aming sha' at putik, at ilipat Mo po ang lagnat sa Juhfah (isang lugar na wala pa ring laman)." Sabi ni Urwah; "Walang sinumang ipinanganak sa Juhfah na siya ay lalagnatin bago pa man siya umabot sa pagbibinata." Nabalitaan sa amin [si Ishaq bin Isa] na nagsabi; ay ipinaalam sa akin [si Malik] mula kay [Hisham bin Urwah] mula sa [kanyang ama] mula kay [Aisha] na nagsabi; "Nang dumating ang Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wa sallam sa Medina, sina Abu Bakr at Bilal ay nahawaan ng sakit." Pagkatapos ay binanggit niya ang hadith, ang hadith ni Hammad, ngunit hindi niya binanggit ang kuwento ng batang ipinanganak sa Juhfah.