Imam Ahmad : 24774

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ النَّفْرِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَرْجِعُونَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ بِحَجَّةٍ فَبَعَثَ مَعِي أَخِي فَاعْتَمَرْتُ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصْعِدًا مُدْلِجًا عَلَى أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَأَنَا مُدْلِجَةٌ عَلَى أَهْلِ مَكَّةَ

Dopo vêlu contât [Yahya bin Adam] al disè; al à contât [Israel] di [Mansur] di [Ibrahim] di [Al Aswad] di [Aisyah] al à dit; La serade di tornâ a cjase - de Umrah e dal Hajj -, o ai dit; ‘O Messazîr di Allah! A son tornâts cun l’Umrah e il Hajj, invezit jo o tornavi dome cul Hajj’. Dopo al à mandât me fradi cun me e o ai fat l’Umrah. O ai viodût Rasulullah cjaminâ di gnot cu la int di Medine intant che jo o cjaminavi di gnot cu la int di Meche.