Imam Ahmad : 24774

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ النَّفْرِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَرْجِعُونَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ وَأَرْجِعُ بِحَجَّةٍ فَبَعَثَ مَعِي أَخِي فَاعْتَمَرْتُ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصْعِدًا مُدْلِجًا عَلَى أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَأَنَا مُدْلِجَةٌ عَلَى أَهْلِ مَكَّةَ

আমাক [সুৱাইদ বিন আমৰু] কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; আমাক কৈছে [আবানে] আমাক [য়াহয়া] [আবু চালামাহ]ৰ পৰা [আইছা]ৰ পৰা কৈছে ক’লে; 'প্ৰতি বছৰে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ এমাহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছি ৰোজা শ্বাবান মাহত আছিল, কাৰণ তেওঁ সেই মাহত সম্পূৰ্ণ ৰোজা ৰাখিছিল'।