Imam Ahmad : 24697

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ وَإِسْحَاقُ يَعْنِي ابْنَ عِيسَى الطَّبَّاعَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجْلَيَّ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلَيَّ فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهَا قَالَتْ وَلَمْ يَكُنْ فِي الْبُيُوتِ يَوْمَئِذٍ مَصَابِيحُ

Sinabi niya sa amin [si Abdurrazaq] na nagsabi; sinabi niya sa amin [si Malik] at [si Ishaq, lalo na si Ibn Isa Ath Thabba'] na nagsabi; iniulat niya sa amin [si Malik] mula kay [Abi An Nadhr] mula kay [Abu Salamah] mula kay [Aisyah] na nagsabi; "Natutulog ako sa tabi ng Propeta sallallaahu'alaihi wa sallam habang ang aking mga paa ay nasa kanyang Qibla. Kung gusto niyang magpatirapa, igagalaw niya ako, pagkatapos ay ibinabaluktot ko ang aking mga binti. Kung siya ay nakatayo, itinutuwid ko ang mga ito." sabi niya; "Noong panahong iyon ay walang mga ilaw sa mga bahay."