Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Ahmad : 24483

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ قُلْتُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ مَقَامَكَ لَمْ يُسْمِعْ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ قَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ مِنْ الْبُكَاءِ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ صَوَاحِبَ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَالْتَفَتَتْ إِلَيَّ حَفْصَةُ فَقَالَتْ لَمْ أَكُنْ لِأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا

Безгә [Яхья]га [Хишамнан] сөйләгәннән соң, ул болай диде: миңа [әтием] Гаишәдән: «Рәсулуллаһ салләллаһу галәйһи вә сәлләм авырып вафат булгач, ул: «Әбу Бәкергә боер, ул кешеләр белән намаз укысын», – диде. Мин: «Чыннан да, әгәр Әбу Бәкер синең урыныңда имам булып намаз укыса, беркем дә елаудан башка бернәрсә дә ишетмәячәк», – дидем. Ул: «Әбу Бәкерне җибәр», – диде. – Гаишә: «Мин Хәфшәгә: «Әйт әле! Әгәр Әбу Бәкер рухани булса, кешеләр елаудан башка бернәрсә дә ишетмәсләр иде. Әгәр син Гомәргә боерсаң нишләр идең?» – дидем. Ул: «Сез Йосыфның кардәшләре, Әбу Бәкергә кешеләр белән бергә намаз укырга боер», – диде. Шуннан соң Хәфшә һәрвакыт миңа борылып: «Мин синнән мәрхәмәт алырга теләмим», – диде.