Imam Ahmad : 24394

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَأَى نَاشِئًا مِنْ أُفُقٍ مِنْ آفَاقِ السَّمَاءِ تَرَكَ عَمَلَهُ وَإِنْ كَانَ فِي صَلَاتِهِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ فَإِنْ كَشَفَهُ اللَّهُ حَمِدَ اللَّهَ وَإِنْ مَطَرَتْ قَالَ اللَّهُمَّ صَيِّبًا نَافِعًا

Naibalita sa amin [Abdurrahman] mula kay [Sufyan] mula kay [Al Miqdam bin Syuraih] mula sa [kanyang ama] mula kay [Aisyah], nang makita ng Rasulullah shallallahu'alaihi wa sallam ang mga ulap sa kalangitan, iniwan niya ang kanyang trabaho kahit na siya ay nagdarasal, pagkatapos ay sinabi niya: "ALLAHUMMA INNI A'UDZU BIKA MIN SYARRI MA FIHI (O Allah! Humihingi ako ng kanlungan sa Iyo mula sa kasamaan na nasa kanya)." Nang alisin ni Allah ang ulap, pinuri niya si Allah. Gayunpaman, kung umulan, sinasabi niya: "ALLAHUMMA SHAYYIBAN NAAFI'AN (O Allah! Gawing kapaki-pakinabang ang ulan na ito)."