Imam Ahmad : 24271
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ : مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَفْلَحَ أَخَا أَبِي الْقُعَيْسِ جَاءَ يَسْتَأْذِنُ عَلَيْهَا وَهُوَ عَمُّهَا مِنْ الرَّضَاعَةِ بَعْدَ أَنْ نَزَلَ الْحِجَابُ قَالَتْ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ فَلَمَّا جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي صَنَعْتُ فَأَمَرَنِي أَنْ آذَنَ لَهُ
dio; Irakurri diot [Abdurrahman]: [Malik] [Ibn Shihab] [Urwah] [Aisyah]-tik [Aisyah]-tik jakinarazi ziotela hijab-eko bertsoa errebelatu ondoren, Aflah, Abi Al Uqais-en anaia baimena eskatzera etorri zela, bere osaba zela. esan zuen; «Baimena eskatzera etorri naiz. Sallallaahu'alaihi wa sallam Profeta etorri zenean, zer egin nuen esan nion. Orduan, baimentzeko agindu zidan'.