Imam Ahmad : 24192
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَابْنُ بَكْرٍ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ و حَدَّثَنِي أَبِي وَابْنُ بَكْرٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ سَمِعْتُ أَهْلَ عَائِشَةَ يَذْكُرُونَ عَنْهَا أَنَّهَا كَانَتْ تَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَدِيدَ الْإِنْصَابِ لِجَسَدِهِ فِي الْعِبَادَةِ غَيْرَ أَنَّهُ حِينَ دَخَلَ فِي السِّنِّ وَثَقُلَ مِنْ اللَّحْمِ كَانَ أَكْثَرُ مَا يُصَلِّي وَهُوَ قَاعِدٌ
Kontatu digute [Abdurrozzaq] eta [Ibn Bakr] biek esan zutela; jakinarazi digu [Ibn Juraij] esan zuen; [Abdulloh bin Abimulaikah] esan zuen; Entzun nion [Aisyahren familiari] [Aisyahri] esaten, berak esan zuela; 'Allahren Mezularia sallallaahu'alaihiwasallam ahalegindu zen bere gorputza zuzentzen gurtza egiterakoan, baina zaharrago eta astunagoa zenean, bere otoitz asko eserita egin ziren'.