इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ইছলাম আল-হক: কোৰআন আৰু হাদিছ
(সঁচা ইছলাম)



Larangan mengaku memiliki sesuatu yang tidak diberikan kepadanya

Imam Ahmad : 24175

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي زَوْجًا وَلِي ضَرَّةً وَإِنِّي أَتَشَبَّعُ مِنْ زَوْجِي أَقُولُ أَعْطَانِي كَذَا وَكَسَانِي كَذَا وَهُوَ كَذِبٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلَابِسِ ثَوْبَيْ زُورٍ

আমাক [আব্দুৰ’জ্জাক] ক’লে তেওঁ ক’লে; আমাক [মা’মাৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [য়াহ্যা বিন ছাইদ বিন আছ]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ] [আইছিয়া]ৰ পৰা জনাইছে বুলি কৈছে; আবু বক্ৰে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামৰ পৰা অনুমতি বিচাৰিছিল যেতিয়া মই তেওঁৰ লগত এটা কম্বলৰ তলত আছিলো, আইছিয়াই কয়; তাৰ পিছত তেওঁ অনুমতি দিলে আৰু তেওঁ মোৰ লগত কম্বলত থকাৰ সময়তে তেওঁৰ প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ তেওঁৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ -আবু বকাৰ- ওলাই আহিল। তাৰ পিছত উমৰে ​​তেওঁৰ পৰা অনুমতি বিচাৰিলে, আৰু তেওঁ অনুমতি দিলে আৰু তেওঁ নিজৰ প্ৰয়োজনীয়তা তেওঁৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল তাৰ পিছত তেওঁ - উমৰ - গুচি গ’ল। তাৰ পিছত উছমানে তেওঁৰ পৰা অনুমতি বিচাৰিলে, লগে লগে কাপোৰবোৰ ঠিক কৰিলে তাৰ পিছত বহিল তাৰ পিছত উছমানে তেওঁৰ প্ৰয়োজনীয় বস্তুবোৰ তেওঁৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে, তাৰ পিছত তেওঁ -উছমান- ওলাই আহিল। আইছাই ক’লে; মই তেওঁক ক’লোঁ; হে আল্লাহৰ ৰাছুল! আবু বকৰে অনুমতি বিচাৰিলে -তোমাক লগ কৰিবলৈ- আৰু তেওঁ তোমাৰ তেনেকুৱা অৱস্থাত থকাৰ সময়ত -মোৰ লগত এটা কম্বলৰ তলত- নিজৰ প্ৰয়োজনবোৰ আপোনাৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল, তাৰ পিছত উমৰে ​​আপোনাৰ পৰা অনুমতি বিচাৰিলে আৰু তেওঁ তোমাৰ অৱস্থাত -মোৰ সৈতে এখন কম্বলৰ তলত- নিজৰ প্ৰয়োজনবোৰ আপোনাক বুজাই দিলে, তাৰ পিছত উছমানে তোমাৰ পৰা অনুমতি বিচাৰিলে গতিকে এনে লাগিল যেন তুমি তোমাৰ চেহেৰাৰ প্ৰতি বহুত সাৱধান। তেওঁ কয়, ‘আচলতে উষ্টমান আছিল এজন অতি লাজ লগা মানুহ আৰু যদি মই তেওঁক মোৰ অৱস্থাত তেনেকুৱা হ’বলৈ দিওঁ তেন্তে মোৰ ভয় হয় যে তেওঁ নিজৰ প্ৰয়োজনীয়তা মোৰ ওচৰলৈ ক’ব নোৱাৰিব’।

হাদিছ :

Imam Ahmad : 24175, 25684, 25692, 25738
Imam Bukhari : 4818
Imam Muslim : 3972, 3973
Imam Abu Dawud : 4345