Imam Ahmad : 24060
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ يَحْيَىِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعُثْمَانَ حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ لَابِسٌ مِرْطَ عَائِشَةَ فَأَذِنَ لِأَبِي بَكْرٍ وَهُوَ كَذَلِكَ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ فَاسْتَأْذَنَ عُمَرُ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ ثُمَّ جَاءَ عُثْمَانُ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عَلَيْهِ فَجَلَسَ وَقَالَ لِعَائِشَةَ اجْمَعِي عَلَيْكِ ثِيَابَكِ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي لَمْ أَرَكَ فَزِعْتَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ كَمَا فَزِعْتَ لِعُثْمَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عُثْمَانَ رَجُلٌ حَيِيٌّ وَإِنِّي خَشِيتُ إِنْ أَذِنْتُ لَهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ أَنْ لَا يَبْلُغَ إِلَيَّ فِي حَاجَتِهِ قَالَ لَيْثٌ وَقَالَ جَمَاعَةُ النَّاسِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِعَائِشَةَ أَلَا أَسْتَحِي مِمَّنْ تَسْتَحِي مِنْهُ الْمَلَائِكَةُ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَابِسٌ مِرْطًا فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
A erenikem [Hajaj] a erenikem [Laits] a erenikem [Uqail] seni [Ibn Shihab] seni [Yahya bin Sa’id bin Al Ash] pwe [Sa’id bin Al Ash] a fen esile ngeni, pwe [Aisyah] puluwen ewe Soufos a esile ngeniir usun chok [Uqail]. seni Rasulullah ewe non ena fansoun a nom won an we pet a ufouf uf an Aisyah. Iwe a ngeni mumuta ngeni Abu Bakr nupwen nonnomun a chuen ina usun. Iwe -Abu Bakar- a wes an kewe osupwang iwe a feino. Iwe Umar a tingor mumuta me a mut ngeni me a chuen nom non ena napanap pwan. Iwe -Umar- a wes an kewe osupwang, iwe a feino. Iwe Usman a feito ren me tingor an mumuta, mwirin a mwokut. Iwe, a apasa ngeni Aisyah: ‘Kose mochen kopwe achufengeni om kewe uf’. Iwe -Uthman- a awesano an kewe osupwang me mwirin a feino. ‘Aisha a eisini; ‘O chon kuno seni Kot, ua kuna pwe kese kon niuokus ren om etiwa Abi Bakar me Umar usun chok om niuokus ren om etiwa Uthman!’. Iwe, ewe Rasulullah a apasa: ‘Uthman emon mwan mi niuokkus, ua niuokkus pwe ika upwe mut ngeni an epwe nom lon ena sokkun lapalap, esap apasa ngeniei an kewe osupwang’. Laits me ew mwichen aramas ra apasa; Iwe, a apasa ngeni Aisha: ‘Use niuokkus ren emon aramas pwal mwo nge ekkewe chonlang ra niuokkus ren?’. A fen erenikich pwe [Uthman bin Umar] a erenikich [Ibn Abi Dzi’b] seni [Az Zuhri] seni [Yahya bin Sa’id bin Al Ash] seni [seman we] seni [Aisyah] pwe Abu Bakr a tingor mumuta seni Rasulullah Sallallahu’alayihiwasallam, nge Rasulullah Sallallahu’alaihiwasallam a fiti ewe angangen afalafal. Iwe, -Utman bin Umar- a apasa wewen ewe hadith asan.