Imam Ahmad : 24037

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ آيَةُ الْخِيَارِ دَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَذْكُرَ لَكِ أَمْرًا فَلَا تَقْضِينَ فِيهِ شَيْئًا دُونَ أَبَوَيْكِ فَقَالَتْ مَا هُوَ قَالَتْ فَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَ عَلَيَّ هَذِهِ الْآيَةَ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ } { إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَتْ فَقُلْتُ قَدْ اخْتَرْتُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ قَالَتْ فَفَرِحَ لِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Безгә сөйләгән [Яхья бин Исхак] безгә сөйләгән [Әбу Әванә]дән [Гомәр бин Әби Сәләмәдән] [Аның әтисеннән] [Гайсәдән] болай диде: «Хияр турындагы аять – пәйгамбәрнең хатыны булып калу яки аерылышу – иңгәч, Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам мине чакырды һәм әйтте: «Әй, Айшә, мин сиңа әти-әниеңә генә сөйләргә тиешле нәрсә турында сөйләргә телим». Аннары -Айшә - әйтте: «Бу нәрсә?». -Айшә - әйтте; «Рәсулүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам мине чакырды һәм миңа түбәндәге аятьне укыды. Әй пәйгамбәр, хатыннарыңа әйт...: «Әгәр сез барыгыз да Аллаһның һәм Аның рәсүленең ризалыгын һәм ахирәттәге дөньядагы ләззәтне телисез икән. Аять ахырына кадәр». -Айшә - әйтте; Мин әйттем: «Мин Аллаһны һәм Аның рәсүлен сайладым». -Айшә - әйтте; 'Рәсүлуллаһ саллаллаһу галәйһи васаллам моның белән бик канәгать иде'.