Imam Ahmad : 23883

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ عَنْ أُمِّ بَكْرٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ بَاعَ أَرْضًا لَهُ مِنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ بِأَرْبَعِينَ أَلْفَ دِينَارٍ فَقَسَمَهُ فِي فُقَرَاءِ بَنِي زُهْرَةَ وَفِي ذِي الْحَاجَةِ مِنْ النَّاسِ وَفِي أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ الْمِسْوَرُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ بِنَصِيبِهَا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ مَنْ أَرْسَلَ بِهَذَا قُلْتُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فَقَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِنُّ عَلَيْكُمْ بَعْدِي إِلَّا الصَّابِرُونَ سَقَى اللَّهُ ابْنَ عَوْفٍ مِنْ سَلْسَبِيلِ الْجَنَّةِ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَتْنَا أُمُّ بَكْرٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ بَاعَ أَرْضًا لَهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَتْ أَمَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحْنَا عَلَيْكُمْ بَعْدِي إِلَّا الصَّابِرُونَ

আমাক [জাফৰ বিন আউন] কৈছে, আমাক [য়াহ্যা বিন ছাইদ] [আমৰোহ]ৰ পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা কৈছে; বাৰিৰা মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল তেওঁৰ মুক্তিৰ ধন দিবলৈ সহায় বিচাৰি। মই তেওঁক ক’লোঁ; 'যদি আপোনাৰ নিয়োগকৰ্তাই ইচ্ছুক হয়, তেন্তে মই আপোনাৰ মূল্য নগদ ধন দিম আৰু মই আপোনাক মুক্ত কৰিম'। -বাৰীৰাহ- তাৰ পিছত তেওঁৰ মালিকৰ ইচ্ছাৰ ওপৰত স্পষ্টতা বিচাৰিলে। তেওঁলোকে ক’লে; 'আমি তোমাক বিক্ৰী নকৰো, যদিহে তুমি আমাক চৰ্ত নিদিবা যে ৱালা' আমাৰ লগত থাকে'। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘তেওঁক কিনি লওক, কাৰণ ৰক্ষকতা তেওঁৰ বাবেই যিয়ে তেওঁক মুক্ত কৰে’।