Imam Ahmad : 23837

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَنُعْمَانُ أَوْ أَحَدُهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ مَا لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُسْلِمًا مِنْ لَعْنَةٍ تُذْكَرُ وَلَا انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ شَيْئًا يُؤْتَى إِلَيْهِ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرُمَاتُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَلَا ضَرَبَ بِيَدِهِ شَيْئًا قَطُّ إِلَّا أَنْ يَضْرِبَ بِهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا سُئِلَ شَيْئًا قَطُّ فَمَنَعَهُ إِلَّا أَنْ يُسْأَلَ مَأْثَمًا فَإِنَّهُ كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَلَا خُيِّرَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلَّا اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا وَكَانَ إِذَا كَانَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِجِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام يُدَارِسُهُ كَانَ أَجْوَدَ بِالْخَيْرِ مِنْ الرِّيحِ الْمُرْسَلَةِ

A y’o fɔ an ye [Affan] minkɛ, a ko; A y’a fɔ an ye [Hamadu bin Zaid], a ko; A fɔra an ye [Ma’mar] ni [Nu’man] walima u dɔ la kelen, ka bɔ [Az-Zuhri] ka bɔ [Urwah] ka bɔ [Aisyah] ko; ' Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam ma silamɛ danga abada k'a ka dangali minw mɛn, a ma deli k'o danga a yɛrɛ nafa kosɔn ni Ala AzzaWaJalla ka dancɛw tiɲɛna, wa a ma deli ka fɛɛn dɔ bugɔ n'a bolo ye fo n'a y'a bugɔ Ala sira kan, wa a ma deli ka fɛɛn dɔ ɲini a fɛ i n'a fɔ a ye jurumu min ɲini a fɛ. sabu ale le tun ka jan o ra ka tɛmɛ o bɛɛ kan, ani a tun tɛ sugandili fila cɛ, fɔɔ n’a ye min sugandi, o ka nɔgɔ ka tɛmɛ o fila cɛma. Ani, n’a tun ye Jibirili kunbɛn sisan min y’a kalan, o tuma na, ale lo tun ye mɔgɔ ɲuman ye ka tɛmɛ bɛɛ kan, ka tɛmɛ fiɲɛ min be fiyɛ kan’.