Imam Ahmad : 23816
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْأَقْمَرِ عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ ذَهَبْتُ أَحْكِي امْرَأَةً أَوْ رَجُلًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُحِبُّ أَنْ حَكَيْتُ أَحَدًا وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا أَعْظَمَ
Esan zigun [Abdurrazzaq], esan zuen; Jakinarazi digute [Sufyan] [Ali bin Aqmar] [Abi Hudzaifah, Abdullahren lagunaren gizona] [Aisyah]-tik; «Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam-en alboan dagoen emakume edo gizon baten -gaizkeria- kontatzera joan nintzen, gero Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallamek esan zuen: «Ez zait gustatzen norbaiten -gaiztoa- kontatzea, halako eta halako sari izugarria lortzen dudan arren».