Imam Ahmad : 23774

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَرْقُدُ فَإِذَا اسْتَيْقَظَ تَسَوَّكَ ثُمَّ تَوَضَّأَ ثُمَّ صَلَّى ثَمَانِ رَكَعَاتٍ يَجْلِسُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يُوتِرُ بِخَمْسِ رَكَعَاتٍ لَا يَجْلِسُ إِلَّا فِي الْخَامِسَةِ وَلَا يُسَلِّمُ إِلَّا فِي الْخَامِسَةِ

Dopo vê contât [Affan], al disè; al à contât [Hammam], al à contât [Hisham bin ‘Urwah], al à dit; mi veve dit [mi pari], che [Aisyah] i veve dit che il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al durmive, cuant che si disvilupave al faseve siwak, daspò al faseve la abluzion, e daspò al preave vot raka’at. Al si cjatave ogni dôs rak’ah, daspò al diseve i saluts, daspò al faseve la preiere dal witr cun cinc rak’ah, nol si cjatave fûr che pe cuinte rak’ah, e nol saludave fûr che pe cuinte rak’ah.