Imam Ahmad : 23707
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي اشْتَكَتْ فَسَقَطَ شَعَرُ رَأْسِهَا وَإِنَّ زَوْجَهَا قَدْ أَشْقَانِي أَفَتَرَى أَنْ أَصِلَ بِرَأْسِهَا فَقَالَ لَا فَإِنَّهُ لُعِنَ الْمَوْصُولَاتُ
Esan digu [Yahya bin Abi Bukair], esan zuen; esan digu [Ibrahim bin Nafi'] [Al-Hasan bin Muslim] [Shofiyah bint Syaibah] [Aisyah]-tik, Ansar emakume bat sallallaahu'alaihiwasallam Profetagana etorri eta esan zuen; 'O Allahren mezularia! Izan ere, nire alaba gaixo dago, ilea erortzen ari zaio eta senarra kexatu egin zait. Ondo iruditzen al zaizu buruan ilea jartzea?». Esan zuen: 'Ez, ilea lotzen duen edonor madarikatuko da'.