Imam Ahmad : 23653
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ خُصَيْفٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مُنْذُ سِتِّينَ سَنَةً عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أَجْمَرْتُ رَأْسِي إِجْمَارًا شَدِيدًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَائِشَةُ أَمَا عَلِمْتِ أَنَّ عَلَى كُلِّ شَعَرَةٍ جَنَابَةً
A erenikem [Aswad bin Amir], a apasa; a fen riri ngenikem [Sharik], seni [Kushaif], a apasa; a ereniei [emon mwan] wonu ier a no, seni [Aisha] a apasa; Ua suki mesei ren efoch ttit mi pochokkul, iwe, Rasulullah a apasa: ‘O Aisyah! Kose sinei pwe ennetin iteiten chuk mi pwan wor ew nampaan junubs?