Imam Ahmad : 23625

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ نُوقِشَ الْمُحَاسَبَةَ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ قَوْلُهُ { يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا } قَالَ ذَاكَ الْعَرْضُ

আমাক [চুৰাইজ] ক’লে, তেওঁ ক’লে; আমাক [ইবনে আবি জিনাদ], [হিছিয়াম বিন উৰৱাহ]ৰ পৰা, [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা], [আইছিয়াহ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ কৈছিল; হে মোৰ ভনীয়েকৰ সন্তান, সঁচাকৈ আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ চুলি কাণৰ ওপৰলৈ আৰু কান্ধৰ ওপৰলৈকে বিয়পি পৰিল। আল্লাহৰ কচম হে মোৰ ভনীয়েকৰ সন্তান, গোটেই এমাহ ধৰি নবীৰ পৰিয়ালে এনে এটা জীৱন অনুভৱ কৰিলে য’ত তেওঁলোকৰ ঘৰত কেতিয়াও জুইৰ পোহৰ নাছিল। আৰু অলপ মাংস আৰু পানী খেজুৰৰ বাহিৰে একো নাই, মাথোঁ আমাৰ চাৰিওফালে আনছাৰ পৰিয়ালটো, আল্লাহে এতিয়া আৰু ভৱিষ্যতেও তেওঁলোকক মংগলৰ পুৰস্কাৰ দিয়ক। প্ৰতিদিনে তেওঁলোকে গাখীৰ পঠিয়াইছিল, যাৰ বাবে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামে গাখীৰ লাভ কৰিছিল আৰু সোৱাদ লৈছিল। আৰু যেতিয়া আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহৰ মৃত্যু হ’বলৈ ওলাইছিল, তেতিয়া তেওঁৰ হাতত কোনো খাদ্য নাছিল যিটো তেওঁ খাব পৰা নাছিল, কেৱল ঘেঁহুৰ টুকুৰাবোৰ পিহি নোলোৱাকৈ। তাৰ পিছত মই -আইছিয়াহ- খাইছিলো যাতে মই মোৰ আয়ুস দীঘলীয়া কৰিব পাৰো আৰু বিনষ্ট নহওঁ। তাৰ পিছত সংগ্ৰহ কৰিলোঁ কিন্তু আকৌ ভাঙি গ’ল। গতিকে মই সংগ্ৰহ কৰা নাছিলো। আল্লাহৰ কচম, তেওঁ শুই থকা ঠাইখন টেন কৰা ছাল, আৰু আঠুৱাখন আঁহৰ।' [আল হাছিমিয়ে] কৈছিল; 'যদিও ছাগলীবোৰ অতি প্ৰচুৰ'। আৰু তেওঁ দলিজা'আহ -বিচনা- শব্দটোৰ বাহিৰেও একেধৰণৰ ইতিহাস উল্লেখ কৰিছিল।