Imam Ahmad : 23621

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ يَوْمٍ إِلَّا وَهُوَ يَطُوفُ عَلَيْنَا جَمِيعًا امْرَأَةً امْرَأَةً فَيَدْنُو وَيَلْمِسُ مِنْ غَيْرِ مَسِيسٍ حَتَّى يُفْضِيَ إِلَى الَّتِي هُوَ يَوْمُهَا فَيَبِيتَ عِنْدَهَا

আমাক [চুৰাইজ] কোৱা হৈছে, আমাক [ইবনু আবি জিনাদ]ক কোৱা হৈছে, [আব্দুৰহমান বিন হাৰিথ]ৰ পৰা, [মুহাম্মাদ বিন জাফৰ বিন জুবেৰ]ৰ পৰা, [উৰৱাহ বিন জুবাইৰ]ৰ পৰা কোৱা হৈছে যে [আইছিয়াই] কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক ঘেৰি ধৰিলে আৰবৰ এটা দলে তেওঁক দুখী কৰি তুলিলে। তাৰ পিছত মুহাজিৰিনে তেওঁৰ বাবে ঠাই দিলে যাতে তেওঁ আইছাৰ দুৱাৰত থিয় হ’ব পাৰে আৰু তেওঁলোকে - আৰবসকলে - তেওঁক মূৰ্খ কৰি পেলালে, তাৰ পিছত তেওঁ তেওঁলোকৰ চাদৰখন তেওঁলোকৰ হাতত দিলে আৰু তেওঁ জপিয়াই উঠি লৰালৰিকৈ সোমাই গ’ল।তেওঁ ক’লে: ‘হে আল্লাহ, তেওঁলোকক অভিশাপ দিয়ক’। আইছাই ক’লে; ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল! এই লোকসকলৰ ক্ষতি হৈছেনে?'. তেওঁ ক’লে, ‘নাই, আবু বকৰৰ কন্যা আল্লাহৰ কচম। সঁচাকৈয়ে মই মোৰ ঈশ্বৰ আজ্জাৱাজাল্লাৰ ওপৰত এনে এটা চৰ্ত জাপি দিছো যিটো এৰাই চলিব নোৱাৰি'। তাৰ পাছত মই - আল্লাহৰ ৰাছুল - ক’লোঁ, ‘সঁচাকৈয়ে মই মানুহ, মইও বিৰক্ত হৈছো যেনেকৈ মানুহবোৰো বিৰক্ত হৈছে। গতিকে, যিজন মুমিন যাৰ ওপৰত মই বিৰক্ত কৰিছো, তেন্তে ইয়াক তেওঁৰ বাবে কাফাৰাহ - পাপৰ কাফফাৰা বুলি গণ্য কৰক'।