Imam Ahmad : 23600
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَلَفَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَى نِسَائِهِ شَهْرًا فَلَمَّا كَانَ تِسْعَةٌ وَعِشْرُونَ مِنْ الشَّهْرِ جَاءَ لِيَدْخُلَ فَقُلْتُ لَهُ أَلَمْ تَحْلِفْ شَهْرًا فَقَالَ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعَةٌ وَعِشْرُونَ
Mwirin an a erenikem [Abu Sa’id], a apasa; a fen erenikich [Apturroman bin Api Ar-Rijal], a apasa; Ua fen rongorong [semei we] a apasa seni [Amroh] seni [Aisyah] pwe ewe Soufos a pwon pwe esap feito ren punuwan we non ew maram, nupwen non ewe rue me tiu a feito pwe epwe lisowu ngeni punuwan we, ina minne ua apasa ngeni; ‘Ka fen pwon ren eu maram? A apasa: ‘Enlet, eu maram a wor ruwe me tiu ran’.’