Imam Ahmad : 23590

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ يَوْمًا عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ لَوْ رَأَيْتُمَا نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فِي مَرَضٍ مَرِضَهُ قَالَتْ وَكَانَ لَهُ عِنْدِي سِتَّةُ دَنَانِيرَ قَالَ مُوسَى أَوْ سَبْعَةٌ قَالَتْ فَأَمَرَنِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أُفَرِّقَهَا قَالَتْ فَشَغَلَنِي وَجَعُ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى عَافَاهُ اللَّهُ قَالَتْ ثُمَّ سَأَلَنِي عَنْهَا فَقَالَ مَا فَعَلَتْ السِّتَّةُ قَالَ أَوْ السَّبْعَةُ قُلْتُ لَا وَاللَّهِ لَقَدْ كَانَ شَغَلَنِي وَجَعُكَ قَالَتْ فَدَعَا بِهَا ثُمَّ صَفَّهَا فِي كَفِّهِ فَقَالَ مَا ظَنُّ نَبِيِّ اللَّهِ لَوْ لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهَذِهِ عِنْدَهُ

اسان کي [ابو سلمه] ٻڌايو، هن چيو؛ اسان کي [بڪر بن مظهر] ٻڌايو، هن چيو؛ اسان کي [موسيٰ بن جبير] ٻڌايو، [ابو امامه بن سهل] کان، هن چيو؛ هڪ ڏينهن عروه بن زبير ۽ مان [عيسيه] سان ملياسين، هن چيو؛ 'ڪيترو سٺو ٿئي ها جيڪڏهن توهان ٻئي رسول الله ﷺ کي ان ڏينهن ڏسو جڏهن هو بيمار هو'. هن چيو؛ 'ان وقت مون وٽ ڇهه دينار هئا'. موسيٰ چيو؛ 'ست'. هن - عيسيه- چيو؛ 'پوءِ رسول الله ﷺ مون کي حڪم ڏنو ته ان کي ورهائي ڇڏيان.' هو چوي ٿو؛ 'اهو واقعي ڏکوئيندڙ آهي ته رسول الله ﷺ مون کي مصروف رکيو جيستائين الله درد کي گهٽ نه ڪيو.' هو چوي ٿو؛ 'پوءِ هن مون کان ڇهن دينار بابت پڇيو.' هن چيو؛ 'توهان انهن ڇهن يا ست دينار سان ڇا ڪيو؟' مون جواب ڏنو؛ 'نه، الله جو قسم، مون اڃا تائين ڪجهه به نه ڪيو آهي - ڇاڪاڻ ته توهان جي بيماري مون کي مصروف رکيو آهي'. هو چوي ٿو؛ 'پوءِ هن دينار گهريا ۽ انهن کي پنهنجي ڪلهي تي رکيو ۽ چيو؛ 'جيڪڏهن نبي الله جي هٿن ۾ دينار هجڻ دوران الله عزوجل سان ملاقات ٿئي ها ته سندس خيال ڪيئن هلندا؟'.