Imam Ahmad : 23558
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيَظَلُّ صَائِمًا ثُمَّ يُقَبِّلُ مَا شَاءَ مِنْ وَجْهِي حَتَّى يُفْطِرَ
Esan zigun [Affan], esan zuen; esan digu [Abu Awanah], esan zuen; esan digu [Mutharrif], [Amir], [Masruq], esanez; [Aishak] esan zuen; "Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam oraindik barau egiten ari zenean, behin bere emaztearen - masailean musu eman zion nahi adina, harik eta -bat-batean ordua heldu zen - baraua hautsi zuen arte".