Imam Ahmad : 23545
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ قَالَتْ لِي عَمْرَةُ أَعْطِنِي قِطْعَةً مِنْ أَرْضِكَ أُدْفَنْ فِيهَا فَإِنِّي سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ كَسْرُ عَظْمِ الْمَيِّتِ مِثْلُ كَسْرِ عَظْمِ الْحَيِّ قَالَ مُحَمَّدٌ وَكَانَ مَوْلًى مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ يُحَدِّثُهُ عَنْ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Esan digu [Muhammad bin Ja'far], esan zuen; esan digu [Syu'bah], [Muhammad bin Abdurrahman Al-Ansari], esan zuen; [Amrah] esan zidan; «Emaidazu zure lurretik apur bat hilobi gisa, [Aishari] esaten entzun bainion; Hildako baten hezurrak apurtzea bizidunaren hezurrak apurtzea bezalakoa da. [Muhammad] esan zuen; [Neskamea] Medinako bizilaguna zen eta [Aisyah] sallallaahu'alaihiwasallam' Profetatik esan zuen.