Imam Ahmad : 23363

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ هَوْذَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمَّتِهِ أَنَّهَا حَدَّثَتْهَا عَائِشَةُ قَالَتْ مَا رَأَيْتُ فِي وَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَيْجًا حَتَّى يَرَى غَيْمًا فَإِذَا أَمْطَرَ ذَلِكَ الْغَيْمُ ذَهَبَ ذَلِكَ الْهَيْجُ

A nus è stât contât [Osman bin Umar] al à dit; A nus è stât contât [Ubaidlah bin Hauzah], di [Amru bin Abdurrahman], di [sô agne], che [Aisyah] une volte i à contât une storie, e disè; “No o ai mai viodût la muse dal Rasulullah. Cussì preocupât che al viodè i nûi. E cuant che i nûi a ploi, la ansia e sparìs. '