Imam Ahmad : 23285

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا دُوَيْدٌ عَنْ أَبِي سَهْلٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ رُومَانَ مَوْلَى عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ مَا رَأَى مُنْخُلًا وَلَا أَكَلَ خُبْزًا مَنْخُولًا مُنْذُ بَعَثَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى أَنْ قُبِضَ قُلْتُ كَيْفَ تَأْكُلُونَ الشَّعِيرَ قَالَتْ كُنَّا نَقُولُ أُفٍّ

আমাক কৈছে [হুছেইন] আমাক [মুহাম্মাদ বিন মুথাৰিফ] [আবি হাজিম]ৰ পৰা [উৰৱাহ বিন আজ-জুবাইৰ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ এবাৰ [আইছিয়াহ] কোৱা শুনিছিল; মাহৰ পিছত মাহ আমাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ গ’ল, কিন্তু ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ঘৰত জুই একেবাৰে জ্বলি থকা নাছিল -কাৰণ ৰান্ধিবলৈ একো নাছিল-। তেওঁ কয়; মই ক’লোঁ; হে পেহী, কিহৰ দ্বাৰা জীয়াই থাকিব পাৰিবা? তেওঁ উত্তৰ দিলে; 'হয়, খেজুৰ আৰু পানীত সীমাবদ্ধ'।