Imam Ahmad : 23180
حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْحَلْوَى وَيُحِبُّ الْعَسَلَ وَكَانَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ دَارَ عَلَى نِسَائِهِ فَيَدْنُو مِنْهُنَّ فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَاحْتَبَسَ عِنْدَهَا أَكْثَرَ مِمَّا كَانَ يَحْتَبِسُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةَ عَسَلٍ فَسَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَوْدَةَ وَقُلْتُ إِذَا دَخَلَ عَلَيْكِ فَإِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ فَقُولِي لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لَا فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ يُوجَدَ مِنْهُ رِيحٌ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ وَسَأَقُولُ لَهُ ذَلِكَ فَقُولِي لَهُ أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى سَوْدَةَ قَالَتْ سَوْدَةُ وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَقَدْ كِدْتُ أَنْ أُبَادِئَهُ بِالَّذِي قُلْتِ لِي وَإِنَّهُ لَعَلَى الْبَابِ فَرَقًا مِنْكِ فَلَمَّا دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِرَ قَالَ لَا قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ قَالَ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ قُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيَّ قُلْتُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَى صَفِيَّةَ فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَسْقِيكَ مِنْهُ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي بِهِ قَالَ تَقُولُ سَوْدَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي
Nang maibalita niya sa amin [si Abu Usamah], sinabi niya; Iniulat niya sa amin [si Hisham] mula sa [kanyang ama] mula kay [Aisha] na nagsabi; "Ang Propeta sallallaahu'alaihiwasallam ay talagang mahilig sa matatamis at pulot-pukyutan. Kapag natapos na siyang magdasal, karaniwan siyang pumupunta sa mga bahay ng kanyang mga asawa, pagkatapos ay humihinto sandali. Minsan ay huminto siya sa bahay ni Hafshoh at nanatili roon nang mas matagal kaysa dati." Pagkatapos ay tinanong ko ang sanhi nito, pagkatapos ay sinabi niya sa akin: 'Na si Hafshoh ay binigyan ng isang mangkok ng pulot-pukyutan ng kanyang mga kamag-anak, kaya inihain niya ito sa Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam. 'O Sugo ng Allah! Tapos ka na bang kumain ng maghofir?' Pagkatapos ay sasabihin niya sa iyo: 'Hindi.' Pagkatapos noon ay sabihin mo sa kanya; 'Kung gayon ano ang amoy na ito?' Kadalasan ay siya shallallahu 'alaihi wasallam. Kung hindi niya ito gusto kung mabaho ang kanyang amoy, tiyak na sasabihin niya sa iyo: 'Inihain ako ni Hafshoh ng isang higop ng pulot-pukyutan.' Pagkatapos ay sabihin mo sa kanya; 'Sinipsip ba ng mga bubuyog ang Urfuth.' At, sasabihin ko rin iyan sa kanya at dapat mo ring sabihin iyan, O Shofiyyah! Kaya nang siya (s.a.w.) ay pumasok upang makita si Sauda, sinabi ni Sauda; 'Sumpa man sa Kanya na walang ibang diyos maliban sa Kanya, muntik ko nang sabihin sa kanya ang sinabi mo (Aisyah) sa akin, dahil nang kararating lang niya sa pintuan, natatakot siya sa iyo (Aisyah), nang papalapit ang Sugo ng Allah (s.a.w.), sinabi ko; 'O Sugo ng Allah! Kumain ka na ba ng maghofir?' Sinabi ng Sugo ng Allah (s.a.w.): 'Hindi.' Sabi ko; 'Ano ang amoy na ito?' Sinabi niya (s.a.w.): 'Si Hafshoh ay naghain sa akin ng isang higop ng pulot.' Sinabi ko: 'Sinipsip ba ng mga bubuyog ang urfuth?' At nang dumating ang Sugo ng Allah (s.a.w.w.) upang makita ako (Aisyah), sinabi ko rin sa kanya ang ganoon. Pagkatapos ay pumasok siya upang makita si Shofiyyah at sinabi rin iyon ni Shofiyyah. Kaya nang pumasok siya upang salubungin si Hafshoh, sinabi ni Hafshoh sa kanya; 'O Sugo ng Allah, gusto mo bang pagsilbihan kitang muli ng pulot, sinabi ni Rosululloh sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Hindi ko na kailangan ng pulot.' sabi niya; sinabi ni Saudah; 'Luwalhati kay Allah, ipinagbawal na ba natin ito?' Sinabi ko sa kanya: 'Tumahimik ka!'"