Imam Ahmad : 23120

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَتْ عَائِشَةُ بَلَغَتْ مِيَاهَ بَنِي عَامِرٍ لَيْلًا نَبَحَتْ الْكِلَابُ قَالَتْ أَيُّ مَاءٍ هَذَا قَالُوا مَاءُ الْحَوْأَبِ قَالَتْ مَا أَظُنُّنِي إِلَّا أَنِّي رَاجِعَةٌ فَقَالَ بَعْضُ مَنْ كَانَ مَعَهَا بَلْ تَقْدَمِينَ فَيَرَاكِ الْمُسْلِمُونَ فَيُصْلِحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ذَاتَ بَيْنِهِمْ قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَنَا ذَاتَ يَوْمٍ كَيْفَ بِإِحْدَاكُنَّ تَنْبَحُ عَلَيْهَا كِلَابُ الْحَوْأَبِ

আমাক [ইছমাইলৰ পৰা] [ইয়াহ্যা] সম্পৰ্কিত কৰিছে কৈছে; আমাক কৈছে [কায়ছ]ৰ পৰা [মোৰ পিতৃ ছাহলাহ] [আইছিয়া]ৰ পৰা ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামে ক’লে: ‘মোৰ বাবে মোৰ কিছুমান বন্ধুক মাতিব’। মই ক’লোঁ; 'আবু বকৰ নেকি?'। তেওঁ ক’লে: ‘নাই’। মই ক’লোঁ; 'উমৰ হুহ?'। তেওঁ ক’লে: ‘নাই’। মই ক’লোঁ; 'তোমাৰ খুলশালীয়েক আলী, হুহ?' তেওঁ ক’লে: ‘নাই’। -আইছিয়াহ- ক’লে; ‘মই ক’লোঁ; 'উছমান, হুহ?' তেওঁ ক’লে: ‘হয়’। গতিকে উছমান আহিলে বাওঁ কাণত ফুচফুচাই ক’লে আৰু লগে লগে উছমানৰ মুখৰ ভাব সলনি হৈ গ’ল। অৱশেষত উছমানে তেওঁৰ ঘৰত ঘেৰাও কৰাৰ দিনালৈকে মই ক’লোঁ; 'হে আমিৰুল মুকমিনিন, তুমি সিহঁতৰ লগত যুঁজি থকা নাই নেকি?' তেওঁ ক’লে; 'নাই, কাৰণ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহিৱাছাল্লামে এবাৰ মোক প্ৰতিশ্ৰুতি দিবলৈ কৈছিল যে মই এই বিষয়ত ধৈৰ্য্য ধৰিম'।