Imam Ahmad : 23067
حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ تُبَالَةَ بِنْتِ يَزِيدَ الْعَبْشَمِيَّةِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كُنَّا نَنْبِذُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِقَاءٍ فَنَأْخُذُ قَبْضَةً مِنْ زَبِيبٍ أَوْ قَبْضَةً مِنْ تَمْرٍ فَنَطْرَحُهَا فِي السِّقَاءِ ثُمَّ نَصُبُّ عَلَيْهَا الْمَاءَ لَيْلًا فَيَشْرَبُهُ نَهَارًا أَوْ نَهَارًا فَيَشْرَبُهُ لَيْلًا
A erenikem [Abu Muawiyah] A erenikem [Ashim] seni [Tubala] seni [Aisyah] a apasa; 'Sia fori Nabidz - foun ira mi ititiw non konik pwe epwe fori ew unumom - fan iten Rasulullah sallallaahu'alaiihiwsallam non ew sepien konik mi uren unummong, iwe, ua angei ew poun kreip ika efoch poun date me sia isoni non ewe sepi, mwirin sia ninatiw konik non non pwin me unummong non ran me - . pwinin’.