Imam Ahmad : 23067

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ تُبَالَةَ بِنْتِ يَزِيدَ الْعَبْشَمِيَّةِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كُنَّا نَنْبِذُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِقَاءٍ فَنَأْخُذُ قَبْضَةً مِنْ زَبِيبٍ أَوْ قَبْضَةً مِنْ تَمْرٍ فَنَطْرَحُهَا فِي السِّقَاءِ ثُمَّ نَصُبُّ عَلَيْهَا الْمَاءَ لَيْلًا فَيَشْرَبُهُ نَهَارًا أَوْ نَهَارًا فَيَشْرَبُهُ لَيْلًا

Isinalaysay sa amin [Abu Muawiyah] Isinalaysay sa amin [Ashim] mula kay [Tubalah bint Yazid Al-Absyaimah] mula kay [Aisyah] na nagsabi; "Gumawa kami ng Nabidz (prutas na binabad sa tubig upang gawing inumin) para sa Rasulullah sallallaahu'alaihiwsallam sa isang sisidlan ng inuming tubig, pagkatapos ay kumuha ako ng isang dakot ng ubas o isang dakot ng datiles at inilagay namin ang mga ito sa sisidlan, pagkatapos ay nagbuhos kami ng tubig dito sa gabi at iniinom ito sa araw, o (binababad namin ito) sa araw at iniinom ito sa gabi."