Imam Ahmad : 23035
حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ قَابُوسَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَرْسَلَ أَبِي امْرَأَةً إِلَى عَائِشَةَ يَسْأَلُهَا أَيُّ الصَّلَاةِ كَانَتْ أَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُوَاظِبَ عَلَيْهَا قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ أَرْبَعًا يُطِيلُ فِيهِنَّ الْقِيَامَ وَيُحْسِنُ فِيهِنَّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فَأَمَّا مَا لَمْ يَكُنْ يَدَعُ صَحِيحًا وَلَا مَرِيضًا وَلَا غَائِبًا وَلَا شَاهِدًا فَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ
Esan digu [Jarirrek] [Qabus]etik [bere aita] esan zuen; "Nire aitak [emakume bat] bidali zuen [Aisyah] galdetzera, zein otoitz maite zuen gehien Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam eta buru-belarri aritu zen hura egitean?' -Aisyah- erantzun zuen; «Lau raka'at otoitz egiten zituen eguerdiak baino lehen zutik luzatuz, eta makurtuz eta ahuspeztuz luzatuz. Osasuntsu, gaixorik, bidaiatzen edo ostatuan zegoenean inoiz atzean utzi ez zuena egunsentia baino lehen bi rak'ah zen».