Rasulullah tidak pernah shalat sunnah dhuha sama sekali, karena beliau khawatir bila manusia menjadikan hal yang sunnah menjadi wajib atas mereka
Imam Ahmad : 22927حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتْرُكُ الْعَمَلَ وَهُوَ يُحِبُّ أَنْ يَعْمَلَهُ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَسْتَنَّ النَّاسُ بِهِ فَيُفْرَضَ عَلَيْهِمْ فَكَانَ يُحِبُّ مَا خُفِّفَ عَلَيْهِمْ مِنْ الْفَرَائِضِ
Kontatu digu ['Abdul A'la] [Ma'mar] [Az Zuhri] [Urwah] [Aisyah]-tik [Aisyah]-tik, sallallaahu 'alaihi wa sallam profetak eginkizunak abandonatu zituen arren, egitea gustatzen zitzaion, jendeak hura imitatzea gustatzen ez zitzaiolako, haientzat betebeharrak errazak izan daitezen eta haiek gustuko zituen.