Imam Ahmad : 22907
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَخَذَ أَهْلَهُ الْوَعْكُ أَمَرَ بِالْحَسَاءِ فَصُنِعَ ثُمَّ أَمَرَهُمْ فَحَسَوْا مِنْهُ ثُمَّ يَقُولُ إِنَّهُ يَعْنِي لَيَرْتُو فُؤَادَ الْحَزِينِ وَيَسْرُو عَنْ فُؤَادِ السَّقِيمِ كَمَا تَسْرُو إِحْدَاكُنَّ الْوَسَخَ بِالْمَاءِ عَنْ وَجْهِهَا
Esan digute [Isma'il bin 'Ulaiyah] esan digu [Muhammad bin As Sa'ib] [bere amaren] ['Aisyah]-en esana: Bere familiak sukarra izan zuenean, kauh egiteko agindu zuen, saltsa prestatzeko agindu zuen, gero zurrupatzea agindu zien eta gero esan zuen: "Hain zuzen ere, gaixoaren bihotza indartzen du eta gaixo baten bihotza kentzen du. aurpegiko zikinkeria urarekin'.