Imam Ahmad : 22729

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ أَبَا بَصْرَةَ خَرَجَ فِي رَمَضَانَ مِنْ الْإِسْكَنْدَرِيَّةِ أُتِيَ بِطَعَامِهِ فَقِيلَ لَهُ لَمْ تَغِبْ عَنَّا مَنَازِلُنَا بَعْدُ فَقَالَ أَتَرْغَبُونَ عَنْ سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَمَا زِلْنَا مُفْطِرِينَ حَتَّى بَلَغُوا مَكَانَ كَذَا وَكَذَا

Isinalaysay sa amin [ni Yahya bin Adam] mula kay [Ibn Mubarak] mula kay [Sa'id bin Yazid] mula kay [Yazid bin Abu Habib] na [si Abu Basrah] ay umalis sa Alexandria noong buwan ng Ramadan, at binigyan ng pagkain at pagkatapos ay sinabi sa kanya: Huwag kang umalis sa aming mga bahay. Sinabi ni Abu Basrah: Kinamumuhian mo ba ang sunnah ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah)? Sinabi ni Yazid: Hindi kami nag-ayuno hanggang sa makarating sila sa ganito at ganoong lugar.