Imam Ahmad : 22710
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عُثْمَانَ فَأَثْنَى عَلَيْهِ فِي وَجْهِهِ قَالَ فَجَعَلَ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ يَحْثُو فِي وَجْهِهِ التُّرَابَ يَقُولُ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا لَقِينَا الْمَدَّاحِينَ أَنْ نَحْثُوَ فِي وُجُوهِهِمْ التُّرَابَ
Esan digu [Waki'] eta ['Abdur Rahman] biek: esan digu [Sufyan] [Mansur] [Ibrahim] [Hammam bin Al Harith]-tik [Hammam bin Al Harith]-ek esan digu: Norbaitek 'Uthman-era etorri eta bere aurrean goraipatu zuen orduan [Al Miqdad bin Al Aswad] lurra zipriztindu zuen pertsona horren aurpegian, sallashi wahulualah-ek esan zuen: agindu zigun aurpegian zikinkeria botatzeko goraipatzen zuten jendea ezagutzen badugu.