Imam Ahmad : 22693

حَدَّثَنَا يَعْمَرُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَلَسْنَا إِلَى الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ يَوْمًا فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ فَقَالَ طُوبَى لِهَاتَيْنِ الْعَيْنَيْنِ اللَّتَيْنِ رَأَتَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ لَوَدِدْنَا أَنَّا رَأَيْنَا مَا رَأَيْتَ وَشَهِدْنَا مَا شَهِدْتَ فَاسْتُغْضِبَ فَجَعَلْتُ أَعْجَبُ مَا قَالَ إِلَّا خَيْرًا ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا يَحْمِلُ الرَّجُلُ عَلَى أَنْ يَتَمَنَّى مَحْضَرًا غَيَّبَهُ اللَّهُ عَنْهُ لَا يَدْرِي لَوْ شَهِدَهُ كَيْفَ كَانَ يَكُونُ فِيهِ وَاللَّهِ لَقَدْ حَضَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْوَامٌ أَكَبَّهُمْ اللَّهُ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ فِي جَهَنَّمَ لَمْ يُجِيبُوهُ وَلَمْ يُصَدِّقُوهُ أَوَلَا تَحْمَدُونَ اللَّهَ إِذْ أَخْرَجَكُمْ لَا تَعْرِفُونَ إِلَّا رَبَّكُمْ مُصَدِّقِينَ لِمَا جَاءَ بِهِ نَبِيُّكُمْ قَدْ كُفِيتُمْ الْبَلَاءَ بِغَيْرِكُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ بَعَثَ اللَّهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَشَدِّ حَالٍ بُعِثَ عَلَيْهَا نَبِيٌّ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ فِي فَتْرَةٍ وَجَاهِلِيَّةٍ مَا يَرَوْنَ أَنَّ دِينًا أَفْضَلُ مِنْ عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ فَجَاءَ بِفُرْقَانٍ فَرَقَ بِهِ بَيْنَ الْحَقِّ وَالْبَاطِلِ وَفَرَّقَ بَيْنَ الْوَالِدِ وَوَلَدِهِ حَتَّى إِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَرَى وَالِدَهُ وَوَلَدَهُ أَوْ أَخَاهُ كَافِرًا وَقَدْ فَتَحَ اللَّهُ قُفْلَ قَلْبِهِ لِلْإِيمَانِ يَعْلَمُ أَنَّهُ إِنْ هَلَكَ دَخَلَ النَّارَ فَلَا تَقَرُّ عَيْنُهُ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ حَبِيبَهُ فِي النَّارِ وَأَنَّهَا لَلَّتِي قَالَ عَزَّ وَجَلَّ { الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ }

Ibinalita sa amin [Ya'mur bin Bisyr] Ibinalita sa amin ['Abdullah bin Al Mubarok] Ibinalita sa amin [Shafwan bin 'Amru] Ibinalita sa akin ['Abdur Rahman bin Jubair bin Nufair] mula sa [kanyang ama] na nagsabi; Sinasamahan namin [Al Miqdad bin Al Aswad] isang araw nang may isang taong dumaan, sabi niya; Napakaswerte ng dalawang matang nakakita sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, nais naming makakita ng katulad ng inyong nakikita, masaksihan ang katulad ng inyong nasasaksihan. Nagalit si Al Miqdad at humanga siya sa kabaitang sinabi, saka niya nilapitan si Al Miqdad at sinabi: Ano kaya ang dahilan kung bakit inaasahan ng taong iyon ang isang bagay na nangyari na itinago sa kanya ni Allah? Hindi niya alam kung nakita niya kung ano ang magiging kalagayan niya kung naroon siya. Sumpa man sa Allah, ang ilan sa mga taong itinaas ni Allah ang kanilang mga ilong sa impyerno ay minsang lumapit sa Sugo ni Allah sallallaahu 'alaihi wasallam. Hindi nila tinanggap ang panawagan ng propeta sallallaahu 'alaihi wa sallam at hindi nila siya binibigyang-katwiran. Bakit hindi mo purihin si Allah Subhaanahu wa Ta'ala noong ipinanganak ka, kilala mo lamang ang iyong Rabb at kinumpirma ang dala ng iyong propeta? Protektado ka mula sa mga sakuna na nangyari sa ibang tao bukod sa iyo. Sumpa man sa Allah, isinugo ni Allah Subhaanahu wa Ta'ala ang Propeta sallallaahu 'alaihi wa sallam sa isang napakahirap na kalagayan para sa isang propeta, sa panahon ng kamangmangan, hindi nila hinusgahan ang relihiyon na mas mabuti kaysa sa paganismo, dumating siya dala ang Koran, kasama nito ay pinag-iba niya ang tama at mali, pinag-iba ang mga magulang at mga anak hanggang sa may husgahan ang kanilang mga magulang, anak o kapatid bilang mga hindi mananampalataya at binuksan ni Allah Subhaanahu wa Ta'ala ang susi sa kanyang puso para sa pananampalataya, alam niya na kung siya ay mamamatay ay mapupunta siya sa impyerno kaya't hindi mapayapa ang kanyang puso dahil alam niya na ang kanyang minamahal ay nasa impyerno at iyon ang sinabi ni Allah 'azza wajalla: "Panginoon namin, ipagkaloob mo sa amin ang aming mga asawa at ang aming mga inapo bilang nakalulugod sa (aming) mga puso, at gawin mo kaming mga pari para sa mga may takot sa Diyos." (Al-Furqaan: 74)