Imam Ahmad : 22687

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ مُظَفَّرُ بْنُ مُدْرِكٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ أَنَّ رَجُلًا مَرَّ عَلَى قَوْمٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَرَدُّوا عَلَيْهِ السَّلَامَ فَلَمَّا جَاوَزَهُمْ قَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُبْغِضُ هَذَا فِي اللَّهِ فَقَالَ أَهْلُ الْمَجْلِسِ بِئْسَ وَاللَّهِ مَا قُلْتَ أَمَا وَاللَّهِ لَنُنَبِّئَنَّهُ قُمْ يَا فُلَانُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَخْبِرْهُ قَالَ فَأَدْرَكَهُ رَسُولُهُمْ فَأَخْبَرَهُ بِمَا قَالَ فَانْصَرَفَ الرَّجُلُ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَرَرْتُ بِمَجْلِسٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ فِيهِمْ فُلَانٌ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِمْ فَرَدُّوا السَّلَامَ فَلَمَّا جَاوَزْتُهُمْ أَدْرَكَنِي رَجُلٌ مِنْهُمْ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ فُلَانًا قَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُبْغِضُ هَذَا الرَّجُلَ فِي اللَّهِ فَادْعُهُ فَسَلْهُ عَلَى مَا يُبْغِضُنِي فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ فَسَأَلَهُ عَمَّا أَخْبَرَهُ الرَّجُلُ فَاعْتَرَفَ بِذَلِكَ وَقَالَ قَدْ قُلْتُ لَهُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلِمَ تُبْغِضُهُ قَالَ أَنَا جَارُهُ وَأَنَا بِهِ خَابِرٌ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُهُ يُصَلِّي صَلَاةً قَطُّ إِلَّا هَذِهِ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ الَّتِي يُصَلِّيهَا الْبَرُّ وَالْفَاجِرُ قَالَ الرَّجُلُ سَلْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ رَآنِي قَطُّ أَخَّرْتُهَا عَنْ وَقْتِهَا أَوْ أَسَأْتُ الْوُضُوءَ لَهَا أَوْ أَسَأْتُ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فِيهَا فَسَأَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَا ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُهُ يَصُومُ قَطُّ إِلَّا هَذَا الشَّهْرَ الَّذِي يَصُومُهُ الْبَرُّ وَالْفَاجِرُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ رَآنِي قَطُّ أَفْطَرْتُ فِيهِ أَوْ انْتَقَصْتُ مِنْ حَقِّهِ شَيْئًا فَسَأَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَا ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُهُ يُعْطِي سَائِلًا قَطُّ وَلَا رَأَيْتُهُ يُنْفِقُ مِنْ مَالِهِ شَيْئًا فِي شَيْءٍ مِنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِخَيْرٍ إِلَّا هَذِهِ الصَّدَقَةَ الَّتِي يُؤَدِّيهَا الْبَرُّ وَالْفَاجِرُ قَالَ فَسَلْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ كَتَمْتُ مِنْ الزَّكَاةِ شَيْئًا قَطُّ أَوْ مَاكَسْتُ فِيهَا طَالِبَهَا قَالَ فَسَأَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُمْ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ خَيْرٌ مِنْكَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَجُلًا فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ عَلَى قَوْمٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا الطُّفَيْلِ قَالَ عَبْد اللَّهِ بَلَغَنِي أَنَّ إِبْرَاهِيمَ بْنَ سَعْدٍ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ مِنْ حِفْظِهِ وَقَالَ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ حَدَّثَ بِهِ ابْنُهُ يَعْقُوبُ عَنْ أَبِيهِ فَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا الطُّفَيْلِ فَأَحْسِبُهُ وَهِمَ وَالصَّحِيحُ رِوَايَةُ يَعْقُوبَ وَاللَّهُ أَعْلَمُ

Ibinalita sa amin [Abu Kamil Muzhaffar bin Mudrik] Ibinalita sa amin [Ibrahim bin Sa'ad] Ibinalita sa amin [Ibnu Shihab] mula kay [Abu Ath Thufail 'Amir bin Watsilah], may isang taong dumaan sa isang grupo ng mga tao at binati niya ito at sinagot nila siya. Nang madaanan niya sila, isa sa kanila ang nagsabi: Sumpa man sa Allah, kinamumuhian ko siya alang-alang kay Allah. Sinabi ng mga tao: Sumpa man sa Allah, ang iyong mga salita ay kakila-kilabot, sumpa man sa Allah, sasabihin namin sa kanya ang iyong sinabi, may isang taong tumayo at sabihin sa kanya. Sinalubong ng mensahero ang lalaki at sinabi sa kanya ang kanyang sinabi. Ang lalaki ay pumunta at sinalubong ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, sinabi niya: O Sugo ng Allah, nadaanan ko ang isang pagtitipon ng mga Muslim, kasama nila ay si ganito at ganito, binati ko sila, sinagot nila ang aking pagbati, nang madaanan ko sila, sinalubong ka ng isa sa kanila at sinabi sa akin na si ganito at ganito ang nagsabi: Sumpa man sa Allah, kinamumuhian ko siya dahil kay Allah. Tawagan mo ang taong iyon at tanungin siya tungkol sa balitang ipinarating ng taong iyon. Inamin ito ng lalaki at sinabi: Sinabi ko nga iyan, O Sugo ng Allah. Sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wa sallam: "Bakit mo siya kinamumuhian?" Sinabi ni Rasulullah Sallalahu 'alaihi wa sallamber: "Ako ay kanyang kapitbahay at lagi ko siyang nakikita. Sumpa man sa Allah, hindi ko pa siya nakitang nagdarasal maliban sa obligadong pagdarasal na isinasagawa ng mabubuting tao at masasamang tao. Sinabi ng tao: Tanungin mo siya, O Sugo ng Allah, nakita ba niya akong naantala, o hindi ba ako nag-wudhu nang maayos, o hindi ba ako yumuyuko at nagpapatirapa nang maayos?" Nagtanong si Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam at sumagot ang lalaki: Hindi. Pagkatapos ay sinabi ng tao: Sumpa man sa Allah, hindi ko pa siya nakitang nag-ayuno maliban sa buwang ito kung kailan nag-aayuno rin ang mabubuting tao at masasamang tao, na isinasagawa ng mabubuting tao at gayundin ang masasamang tao. Sinabi niya: Tanungin mo siya, O Sugo ng Allah, kung nagtago ba ako ng kahit kaunting zakat o kung nagpataw ako ng buwis sa mga nangongolekta nito. Tinanong siya ni Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallam tungkol doon at sinabi ng lalaki: Hindi. Sinabi sa kanya ng Propeta sallallaahu 'alaihi wa sallam: "Tumayo ka, kung alam ko na baka mas mabuti siya kaysa sa iyo." Ito ay naibalita na sa amin. Ibinalita sa amin [ni Ya'qub] mula kay [Ibn Shihab] na sinabi niya sa kanya na may isang taong noong nabubuhay pa ang Propeta (s.a.w.) ay nakatagpo ng isang pangkat ng mga tao ngunit hindi niya binanggit si Abu Ath Thufail. Sinabi ni Abdullah: May balitang dumating sa akin na isinalaysay ni Ibrahim bin Sa'ad ang hadith na ito mula sa kanyang memorya at sinabi niya: Mula kay Abu Ath Thufail, na isinalaysay ng kanyang anak na si Ya'qub mula sa kanyang ama, hindi nila binanggit si Abu Ath Thufail, kaya't inakala kong mali siya at ang katotohanan ay ang salaysay ni Ya'qub. Wallahu a'lam.