Imam Ahmad : 22629
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَرْبٌ يَعْنِي ابْنَ شَدَّادٍ حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ قَالَ قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَرْبَعِ مِائَةٍ مِنْ مُزَيْنَةَ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَمْرِهِ فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَنَا طَعَامٌ نَتَزَوَّدُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعُمَرَ زَوِّدْهُمْ فَقَالَ مَا عِنْدِي إِلَّا فَاضِلَةٌ مِنْ تَمْرٍ وَمَا أُرَاهَا تُغْنِي عَنْهُمْ شَيْئًا فَقَالَ انْطَلِقْ فَزَوِّدْهُمْ فَانْطَلَقَ بِنَا إِلَى عُلِّيَّةٍ لَهُ فَإِذَا فِيهَا تَمْرٌ مِثْلُ الْبَكْرِ الْأَوْرَقِ فَقَالَ خُذُوا فَأَخَذَ الْقَوْمُ حَاجَتَهُمْ قَالَ وَكُنْتُ أَنَا فِي آخِرِ الْقَوْمِ قَالَ فَالْتَفَتُّ وَمَا أَفْقِدُ مَوْضِعَ تَمْرَةٍ وَقَدْ احْتَمَلَ مِنْهُ أَرْبَعُ مِائَةِ رَجُلٍ
Esan digu ['Abdush Shamad] esan digu [Harb bin Syaddad] esan digu [Hushain] [Salim bin Abu Al Ja'ad] [An Nu'man bin Muqarrin] [An Nu'man bin Muqarrin] esan digu: Allahren Mezulariarengana etorri gara sallallaahu 'alaihi wa sallam batera Muzainah-ko laurehun lagunekin batera, eta gero Rasuluhulam' sallalai zerbait agindu, Rasuluhulam' jendearen esanetan: O Rasulullah! ez genuen janaririk hornitzeko. Orduan, sallallaahu 'alaihi wa sallamber profetak esan zion 'Umarri: 'Eman hornidurak'. Esan zuen 'Umarrek: Data batzuk besterik ez zaizkit geratzen eta ez dut uste hori nahikoa denik. Sallallaahu 'alaihi wa sallam profetak esan zuen: 'Zoaz eta eman hornidurak'. 'Umar gurekin joan zen bere gelara eta barruan aurkitu zuen gamelu grisen txahalak bezalako datak zeudela eta esan zuen 'Umar: Har itzazu. Behar zutena ere hartu zuten eta ni, Nu'man bin Muqarrin, azkena izan nintzen, buelta eman eta ez nuen daten lekua galdu nahiz eta laurehun lagunek jadanik hartu zituzten.